آیا موز چاق کننده است؟

1

عده‌ای می‌گویند که مصرف موز باعث افزایش وزن می‌شود، درحالی‌که عده‌ای دیگر معتقدند، موز برای کاهش وزن مفید است. کدام‌یک درست می‌گویند؟ اجازه بدهید ابتدا به ادعاهای مطرح‌شده در این زمینه نگاهی بیندازیم. طرفداران هر نظریه چه ادعایی دارند و دلایل آنها چیست؟

افرادی که می‌گویند موز باعث چاقی می‌شود، علت آن را به‌خاطر وجود کربوهیدرات و همچنین قند موجود در آن می‌دانند. موز قند فراوانی دارد که می‌تواند نسبت به سایر مواد مغذی به‌سرعت تبدیل به چربی شود.

دلیل دیگر این افراد وجود کالری بیشتر موز نسبت به سایر میوه‌هاست. یک کاسه از تکه‌های سیب حدود ۶۰ کالری انرژی دارد؛ درحالی‌که همان‌قدر موز، ۱۳۵ کالری انرژی دارد.

کارشناسان طرفدار موز معتقدند که این میوه به‌اندازه یک میان‌وعده کامل، انرژی و کربوهیدرات دارد. البته میزان قند آن نسبت به سایر اسنک‌ها مثل بیسکویت و آب‌نبات پایین‌تر است. در ضمن موز فیبر هم دارد.

بعضی معتقدند که هر چقدر دل‌تان بخواهد می‌توانید موز یا سایر میوه‌ها را مصرف کنید، چراکه برای سلامتی‌تان بسیار مفید هستند؛ آنها سرشار از ویتامین، مواد معدنی و مغذی هستند.

نتیجه‌ی تحقیقات درمورد رابطه‌ی موز و تغییرات وزن

هیچ نوع شواهد محکمی دال بر افزایش یا کاهش وزن بر اثر مصرف موز وجود ندارد. درست مثل همه‌ی میوه‌ها، در این مورد نیز، همه‌چیز به میزان کالری‌هایی مصرفی بستگی دارد.

نقش موز در کنترل وزن

مصرف موز با صبحانه به کاهش وزن کمک می کند

مهم نیست که طرفدار کدام نظریه هستید، زیرا همه‌چیز به انتخاب سایر مواد غذایی شما بستگی دارد.

موز می‌تواند میان‌وعده خیلی خوبی باشد، زیرا میوه‌ای سیرکننده است، اما به‌اندازه‌ی سیب، خاصیت سیرکنندگی ندارد. شما اگر ۳ عدد موز بزرگ را به برنامه‌ی غذایی روزانه خود اضافه کنید، بیش از ۳۵۰ کالری مصرف کرده‌اید.

موز را به میان‌وعده‌های خود اضافه نکنید، بلکه آن را جایگزین خود میان‌وعده بکنید.

اطلاعات غذایی موز

یک موز متوسط حدود ۱۰۵ کالری، نیم‌گرم چربی، ۲۷ گرم کربوهیدرات، ۳ گرم فیبر، ۱۴٫۵ گرم شکر و ۱ گرم پروتئین دارد. موز سرشار از سایر مواد مغذی نیز است که منبع خوبی برای پتاسیم (مفید برای سلامتی قلب) و ویتامین C (منبع خوب آنتی اکسیدان) هستند. در ضمن پتاسیم برای سلامتی موهای شما خیلی مفید است.

البته در مصرف پتاسیم زیاده‌وری نکنید، زیرا می‌تواند باعث ریزش مو بشود.

سایر مزایای مصرف موز

با اینکه موز مثل بلوبری یا کلم بروکلی به‌عنوان سوپرفود (غذاهایی که به‌دلیل محتوای مواد مغذی متراکم خود از بقیه خوراک‌ها متمایزند) درنظر گرفته نمی‌شود، اما موز مزایای دیگری به‌جز «میان‌وعده بودن» هم دارد. نتایج تحقیقی نشان می‌دهد مصرف روزانه‌ی موز باعث بهبود نسبی سطح قند و چربی خون در بیماران مبتلا به دیابت نوع ۲ می‌شود. دیابت نوع ۲ به‌خاطر گسترش چاقی درحال افزایش است.

چیپس موز

چیپس موز باعث افزایش وزن می شود

با اینکه موز می‌تواند برای کاهش وزن میوه‌ی مناسبی باشد، اما چیپس موز انتخاب مناسبی نیست. اینها موزهایی هستند که سرخ شده‌اند و شکر نیز به آنها افزوده شده است. نصف کاسه چیپس موز حدود ۲۱۰ کالری انرژی و ۱۲٫۵ گرم چربی دارد.

انتخاب موز خشک‌شده بهتر است.

انواع دستورهای مصرفی برای موز

موز همراه با جو دو سر: موز را تکه‌تکه کنید و به‌همراه جو دوسر برای صبحانه بخورید.

موز همراه با دارچین: موزی را تکه‌تکه کنید و روی آن دارچین بریزید.

همراه با ماست: تکه‌های موز را با ماست یا ماست چکیده و کمی دارچین مخلوط کنید. حتی می‌توانید داخل این ترکیب، سبوس گندم و بادام‌های خردشده بریزید.

به‌عنوان چیپس یخ‌زده: خیلی‌ها از بافت یخ‌زده موز لذت می‌برند. از طرفی، خوردن آن کمی طول می‌کشد که همین، به شما اجازه‌ی سیری می‌دهد. موز یخ‌زده و تکه‌شده را همراه با ماست توت‌فرنگی و بادام‌زمینی خرد‌شده مخلوط کنید و آنها را درون یخچال قرار دهید.

نتیجه‌گیری

در مورد این ادعا که موز سبب کاهش یا افزایش وزن می‌شود، هیچ مدرک معتبری وجود ندارد. پس مهم است بدانید موز کالری دارد و مصرف آن، کالری روزانه شما را افزایش خواهد داد.

موز به‌عنوان یک میان‌وعده، نسبت به سایر مواد پرشکر، انتخاب خیلی بهتری است. از طرفی، افزودن موز به بقیه‌ی میان‌وعده‌ها شاید باعث افزایش وزن شود.


در ادامه بخوانید: ۹ غذایی که هرگز نباید بخورید

به من بگو چه می‌خوری تا به تو بگویم که هستی

14000تومان 7000تومان

منبع verywell


ارسال دیدگاه

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

۱ دیدگاه
  1. شهریار عباسی می‌گوید

    با تشکر از زحمات شما.
    بنده اینجا میخواهم نکاتی در ارتباط با سوء تعبیراتی که در باره پروتئینها در میان مردم وجود دارد و همچنین موارد لزوم محدود کردن مصرف آن را بیان کنم.
    ۱٫ پروتئینهای موجود در مواد غذایی مختلف دارای ارزش غذایی یکسان نیستند. ارزش غذایی پروتئین با ردیف اسیدهای امینه تشکیل دهنده آن مشخص می گردد. پروتئینهایی که محتوی اسید های امینه ضروری برای بدن هستند(که در داخل بدن سنتز نمیشوند) مانند متیونین، فنیل آلانین، تریپتوفان و… ارزش غذایی بالاتر دارند. پروتئینهای بامنبع حیوانی در این دسته قرار دارند. یعنی در کودکان (سن رشد) و در مادران باردار نیاز به پروتئین تنها از طریق خوراکهای با منشا گیاهی تامین نمی شود.
    ۲٫ مصرف بیرویه پروتئینهای با منشا حیوانی (بخصوص گوشتها) زیان آور است و باعث پیری زودرس و اختلالات کبدی و کلیوی و
    عروقی میشود. در موارد زیر باید مصرف پروتئینهای حیوانی ( و گاهی گیاهی) محدود شود :
    نارسایی کلیه،
    ازوتمی – بالا بودن سطح اوره و کراتینین به هر علت که باشد،
    هپاتیت مزمن و سیروز و نارسایی کبدی(که کمتر قادر به متابولیسم پروتئین باشد) ،
    نقرس و برخی از بیماریهای ژنتیکی
    با تشکر دکتر عباسی