مرجع فیلم آموزشی و مقالات آموزشی برای موفقیت و پیشرفت

از همین مسابقه مقاله‌نویسی تا مطالبات از مجلس قانون‌گذاری!

2

این مقاله سعی دارد خارج از گفتمان احساسی و احتمالاً شتاب­زده (که گاه در پس انعکاس خبر برخی موارد تجاوز به کودکان در یکی دو سال اخیر مشاهده می­‌شود) به این پرسش پاسخ بدهد که نهادهای مختلف جامعه چه اقداماتی را می‌­توانند در جهت کاهش آمار تجاوز به کودکان انجام دهند؟

در سطح خُرد، خانواده، به عنوان واحد سازنده‌ی جامعه، نقشی اساسی در پیشگیری از این پدیده دارد. به نظر می­‌رسد خانواده‌­ها در وهله‌ی اول باید با «واقعیت» آشنا شوند و نخواهند که آن را انکار کنند. یادگیری واقعیت­‌های اطراف پدیده «کودک‌­آزاری» و چگونگی پیشگیری از آن، خشت اول و به­ نوعی مقدمه‌ی تمامی وظایف پدر و مادرها در این خصوص است. برای نمونه، آنها باید بدانند که چه محیط­‌هایی برای کودکان از این حیث خطرخیز محسوب می‌­شوند.

مسئله مهم دیگر این است که خانواده­‌ها باید بتوانند در مورد چنین مسائلی با کودکانشان گفتگو کنند. آگاهی کودک از مسائل مربوط به بدنش و آشنایی با مفاهیمی همچون «سوء­استفاده جنسی»، از ضروریات زندگی امروز است. البته منظور، آموزشی متناسب با سن کودک و به گونه‌­ای است که توصیه‌­ها و شئونات فرهنگی و احیاناً مذهبی دچار لطمه نشود. با لحاظ نکته اخیر، پیشنهاد بعد اینگونه به دنبال می­‌آید:

بهتر است خانواده­‌ها خود تا حد ممکن تابوهای موجود در این زمینه را نادیده بگیرند تا بتوان کم­‌کم فرهنگ کلی جامعه را در مورد آن ترمیم کرد. اگر والدین کودکان برای حفظ آبرو یا هر چیزی از این دست، از به جریان انداختن پرونده (ولو تنها در حد بردن کودک آسیب­‌دیده‌­شان نزد مشاور) خودداری می‌­کنند، منطقی نیست که توقع چندانی از مسئولانی داشته باشند که شاید سلامت روانی کودکان جامعه در ردیف بودجه‌­های کلان و برنامه­‌های جدی آنها جایی نداشته باشد. پس راه­‌حل عملی این است که هر کدام از ما بزرگسالان، در هر جا که با موردی از کودک­‌آزاری مواجه شدیم، آن را گزارش کنیم و پیگیر قضیه باشیم، چه موارد درون‌­خانوادگی و چه برون­‌خانوادگی.

پیشنهاد چهارم جلوگیری از در موقعیت خطرناک قرار گرفتن کودک است؛ به این معنا که خانواده­‌ها باید کاملاً مراقب باشند که فرزندشان در وضعیت خلوت با بزرگسال قرار نگیرد (اشاره به رویکرد «پیشگیری وضعی» از کودک­‌آزاری، که از دیگر موارد آن می‌­توان به نظارت بر روابط مجازی فرزندان، که ممکن است زمینه‌­ساز رابطه واقعی باشد، توسط والدین اشاره کرد).

در سطح کلان، تمرکز اهالی فرهنگ و رسانه بر آگاهی‌­بخشی و نیز اصلاح تابوهای مربوط به این موضوع می‌­تواند تاثیر قابل توجهی در کاهش آمار این جرایم داشته باشد. فعالیت جدی و مستمر سازمان­‌های مردم­‌نهاد، برگزاری سمینارهای دانشگاهی و مسابقه­‌های متنوع همچون همین مسابقه مقاله­‌نویسی و… می‌­تواند توجه اقشار مختلف جامعه به این موضوع را جلب کند.

در کنار اصلاح فرهنگ، اقدامات متولیان قانون‌گذاری نیز می‌­تواند در پیشگیری از این جرایم نقشی موثر ایفا کند، که می‌­توان آنها را در حداقل سه مورد مطالبه کرد:

  1. تشدید مجازات مربوط به کودک‌­آزاری؛
  2. تدوین مقررات ویژه­ای درخصوص آیین دادرسی این جرایم؛
  3. تدوین بخشنامه­هایی در جهت حمایت­های خاص و دوراندیشانه درمورد کودکان.

نظیر مقرر کردن مراحل مختلف استخدامی برای دست‌­اندرکاران امور مربوط به کودکان، و بررسی دقیق سوابق این افراد.

 

ارسال دیدگاه

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

2 دیدگاه
  1. نگین می‌گوید

    صاحب اثر فقط بر محیط خانواده تمرکز کرده اند و هیچ راه حلی جهت اعمال در محیط های اجتماعی ذکر نشده !!!

  2. عیسی می‌گوید

    سلام مقاله جالبی بود.