۱۲ عبارتی که هرگز نباید به افراد افسرده بگویید

40

افسرده بودن همانند زندگی در جهانی دیگر است که ذهن شما قادر به درک آن نیست. حمایت از یک دوست، در زمان افسردگی، سخت و ناراحت‌کننده است. بسیاری از مردم چیزی نمی‌گویند ولی وقتی حرفی می‌زنند، حرف‌هایشان نادرست است. گفتن عبارات نوع‌دوستانه به یک دوست افسرده، کار ساده‌ای است اما با این کار شما به جای کمک کردن، به او ضربه می‌زنید.
اگر شما بتوانید از گفتن این ۱۲ عبارت اجتناب کنید، بهتر می‏‌توانید زمانی که دوست‌تان بیش از هر وقت دیگر به کمک شما نیاز دارد، از او حمایت کنید.

۱. اوضاع می‌توانست بدتر از این باشد!

تلاش برای مقایسه وضعیت دوست‌تان با کسی که شرایط بدتری دارد، راهکار مناسبی نیست. افسردگی بر اثر شرایط زندگی رخ نمی‌دهد، بلکه به فعل‌و‌انفعالات شیمیایی مغز بستگی‌ دارد. از دیدگاه شما ممکن است کسی زندگی آسان و خوبی داشته‌ باشد، اما ظاهر زندگی دیگران، نشان‌گر احساسات و باطن زندگی آنها نیست. مقایسه زندگی دوست‌تان با افرادی با شرایط بدتر از او، تنها می‌تواند حس بدتری به او بدهد.

۲. باید روی داشته‌هایت حساب کنی

چیزی که ممکن است به شما کمک کند، برای کسی که زیر فشار افسردگی قرار دارد، مناسب نیست. فکر کردن به چیزهای خوب در زندگی، افسردگی دوست شما را برطرف نمی‌کند. بلکه تنها باعث می‌شود او علاوه بر مسائلی که با آنها درگیر است، بار گناه بیشتری را حس کند.

۳. تو فقط کمی ناراحت هستی

ناراحتی

درگیری ذهنی دوست‌تان را با گفتن این عبارت ناچیز نشمارید. با این ادعا که این وضعیت، تنها یک شرایط ناراحت‏‌کننده گذراست، در واقع به او می‌گویید که احساسات او ارزشمند نیست. احساساتی را که درک نمی‌کنید نادیده نگیرید.

۴. این روش را امتحان کرده‌ای…

کسی که افسرده است، نمی‌خواهد به رنجی که می‏‌‏کشد، فکر کند. این افراد هر روشی را که می‌‏دانسته‏‌اند امتحان کرده‌اند. پیشنهاد شما، تنها حس حماقت و ناامیدی را در دوست‌تان برمی‌انگیزد. اگر شما تاکنون افسرده نبوده‌اید، هرگز نمی‌توانید عمق درد و رنج دوست‌تان را درک کنید. پیشنهاد دادن راهکار از سوی کسی که شرایط یک فرد افسرده را درک نمی‌‏کند، به معنای حمایت نیست.

۵. حال تو را درک می‌کنم. من هم زمانی افسرده بودم…

اگر شما فکر می‏‌کنید که زمانی افسرده بوده‌اید، معلوم است که شما نمی‌دانید افسردگی چیست. غمگین یا ناراحت بودن به معنای افسردگی بالینی نیست. تلاش برای شرح دادن حسی که هرگز آن را واقعا تجربه نکرده‌اید، حس دوست داشتن یا حمایت به دوست‌تان نمی‌دهد.

۶. تو باید روی ورزش و تغذیه‌ی سالم تمرکز کنی!

اگر شما یک متخصص نیستید هرگز نباید به کسی که بیماری روانی جدی دارد، توصیه یا سفارشی بکنید. دوست افسرده شما به نظر یک متخصص دیگر نیاز ندارد. او تنها یه یک دوست احتیاج دارد. سلامت جسم به سلامت روح بستگی دارد، اما عدم تعادل شیمیایی مغز که موجب افسردگی می‌شود، با ورزش یا خوردن یک سالاد درمان نمی‌شود.

۷. تو افسرده به نظر نمی‌رسی!

افسردگی یک حالت نیست و لزوما روی ظاهر افراد اثر نمی‌گذارد. افراد ممکن است در هر سن، نژاد، جنسیت، شغل و گرایشی به افسردگی مبتلا شوند. شما نمی‌توانید بر اساس ظاهر افراد به احساسات آنها پی‌ببرید. حتی اگر دوستان شما شاد و سالم به نظر برسند، باز هم باید به احساسات واقعی آنها توجه کنید و آنها را باور داشته‌باشید.

۸. تو می‌توانی با بیماری مقابله کنی

مقابله با ناراحتی

افسردگی مانند سایر بیماریهای جسمی نیست که بتوانید مانند سرماخوردگی آن را درمان کنید. این ادعا که دوست شما می‌تواند بر افسردگی خود غلبه کند به این معناست که او تحت کنترل بیماری قرار دارد. شاید این فرض که دوست‌تان قادر به غلبه بر این بیماری ذهنی است به این معنا باشد که او در برابر احساس خود مسئول است.

۹. چرا کارهایی را که برایت لذت‌بخش است انجام نمی‌دهی؟

وقتی شخصی افسرده است، کارهایی که به طور طبیعی لذت‌بخش و شادی‏‏‌آفرین هستند، برای او این‌گونه نیستند. این موضوع یکی از بدترین جنبه‌های افسردگی است. تمایلات و علاقمندی‌ها رنگ و بوی خود را از دست می‌دهند. کاردستی‌های ساده یا پیاده‌روی، بیماران ذهنی را مداوا نمی‌کند.

۱۰. تو باید جنبه مثبت موضوع را در نظر بگیری

گفتن این جمله نشان‌دهنده آن است که شما حقیقت افسردگی را درک نکرده‌اید. در اینجا نقطه‌ی مثبتی وجود ندارد. افسرده بودن به این معناست که دوست شما در تلاش است تا جنبه‌ای مثبت را در زندگی بیابد.

۱۱. دیدن من، تو را خوشحال نمی‌کند؟

افسردگی دوستان شما ربطی به شما ندارد. فکر نکنید که آنها دیگر شما را دوست ندارند یا نمی‏‌خواهند، زیرا تعادل شیمیایی مغز آنها تغییر کرده است. شما با برانگیختن احساسات دوستان‌تان درباره‌ی خودتان، تنها باعث می‌شوید آنها حس گناه و ناامیدی داشته‌باشند.

۱۲. شاد‌ بودن یک انتخاب است!

وقتی افسرده نیستید. دست‌کم‌گرفتن تلاش دوستان‌تان برای یک انتخاب ساده مانند شاد بودن یا نبودن، بسیار سهل‏‌انگارانه و توهین‌آمیز است. آنها در داشتن این حس دخیل نیستند و شاد نبودن، انتخاب آنها نیست. با اجتناب از این عبارات و برخی عبارات مشابه، شما بهتر می‏توانید دوست افسرده خود را درک کرده و از او حمایت کنید. آنها نیاز دارند تا به حرف‌هایشان گوش کنید، آنها را دوست بدارید و حامی آنها باشید بدون آنکه سعی کنید مشکل آنها را حل کنید.

به جای خواندن این متن می‌توانید ویدیوی زیر را نیز ببینید.

برگرفته از: lifehack

با هرکسی که بخواهید می‌توانید ارتباطی موثر برقرار کنید

19000تومان 11900تومان

ارسال دیدگاه

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

40 دیدگاه
  1. محسن می‌گوید

    خیلی جالب بود. من ندانسته همه این اشتباهات رو مرتکب شدم!
    این روزها بخش زیادی از افراد جامعه دچار افسرگی های مزمن و حاد هستند وباید در این زمینه آموزش های بیشتری ارایه بشه.
    ممنون از مطلب مفیدتون خانم صدوقی نیا.

    1. الهام صدوقی نیا می‌گوید

      خواهش می کنم ممنون از توجه شما

  2. راس الغول می‌گوید

    ما چی؟‌شما متخصصید که این حرفها را می زنید؟ درست است که افسرده ها مشکل فیزیولوژیک داند و باید به متخصص برای درمان مراجعه کنند، وی هنوز انسانند و ماشین مکانیکی و روبوت نیستند و اراده هم دارند و بعد از اینکه تحت تشخیص صحیح و درمان قرار گرفتند باید روش صحیح زندگی را پیگیری کنند نه اینکه مثل یک سگ و خوک در آشغالدونی زندگی کنند. اصلا اگر افسرده اراده ندارد چگونه می توان او را مجاب کرد به دکتر مراجعه کند؟‌شما چه توصیه ای میکنید؟ که به افسرده بگوییم:
    ۱. بدترین وضع ممکن رو داری.
    ۲. نباید روی داشته هایت حساب کنی، تو اصلا هیچ کی نیستی و هیچ شانسی نداری برای زندگی بهتر.
    ۳. نباید به رنج خودت فکر کنی و من پیشنهاد نمی دهم تو به دکتر مراجعه کنی.
    ۴. من ترا درک نمی کنم، پس برو به جهنم.
    ۵. همیشه بگیر بخواب و به جای غذای خوب آشغال بخور.
    ۶. تو نمی تونی با بیماری مقابله کنی، حتی اراده دکتر رفتن هم نداری، پس برو بمیر.
    ۷. کارهایی را انجام بده که ازشون رنج می کشی.
    ۸. هیچ جنبه مثبتی در زندگی تو نیست، پس باز هم برو بمیر،
    ۹. از دیدن من خوشحال نباش، من هم از دیدن تو عقم می گیره.
    ۱۰. تو انتخابی نداری و باید تا آخر عمرت بدبخت باشی.

    1. الهام صدوقی نیا می‌گوید

      ممنون از اینکه نظرتون رو گفتید. این مواردی که تو مقالات بیان میشه نظر صاحبنظران این حوزه هاست، نظر شخصی نیست. اما به نظرتون بهتر نیست با کسی که افسرده است بدون صلاحدید متخصص حرفی نزنیم شاید شرایطش بدتر بشه شاید بهتر باشه اصلا چیزی بهش نگیم و فقط به حرفاش گوش بدیم اونم در صورتی که خودش بخواد حرفی بزنه.

    2. مریم ناصری می‌گوید

      فکر می کنم این مقاله به این می پردازه که به عنوان یه شخص عادی و غیرمتخصص، انجام چه کارهایی یا گفتن چه چیزهایی آسیب بیشتری به شخصی که افسرده هست وارد می کنه و این می تونه اولین قدم برای کمک به اون شخص باشه؛ اینکه آسیب بیشتری وارد نکنیم. در قدم بعدی می تونیم درمورد بایدها بدونیم و سعی کنیم شخصی که واسمون عزیز هست رو نجات بدیم.
      سعی می کنیم به زودی مقالاتی هم درمورد بایدها و راهکارها داشته باشیم.

  3. شادی حلوایی می‌گوید

    دقیقا همین طوره!
    هر کسی اینا رو بهم بگه نه تنها تاثیری نداره بلکه باعث میشه دیگه نخوام باهاش حرف بزنم… 🙂
    این مقاله رو باید برای تمام کسانی که باهام در ارتباط هستند بفرستم!!!

    1. الهام صدوقی نیا می‌گوید

      میدونی اگه خودمون در موقعیت کسی نباشیم نمیتونیم در موردش نظری بدیم و حرفی بزنیم