اضافه کاری به ساعات کار شده توسط یک کارمند که بیش از ساعت کاری معمول برنامه ریزی شده او باشد، گفته می‌شود. در حالی که این تعریف به میزان ساعتی اشاره دارد که کارمند و کارگر بیشتر از ساعت معمول کار می‌کند، اما انجام آن هم باید با تأیید کارفرما باشد و هم کارمند باید برای انجام آن رضایت داشته باشد.
قانون اضافه کاری با توجه به مشخصات اضافه کاری در هر شرکت، شهر و کشور متفاوت است، مانند میزان ساعتی که هر کارمند می‌تواند در ماه داشته باشد. محدودیت‌های اضافه کاری به این صورت است که ساعت کاری کارگر یا کارمند از ۸ ساعت در شبانه روز و ۴۴ ساعت در هفته نباید بیشتر باشد. اما برای مواردی که نیاز به گذراندن زمان بیشتر توسط کارمند است و به حضور او بسیار نیاز است، باید برای حضور او به قوانین ۵۹ و ۶۰ قانون مراجعه کرد.
نحوه محاسبه اضافه کاری در ایران
همان‌طور که عنوان کردیم اضافه کاری امری با توافق دو طرف است و هم کارمند و هم کارفرما باید در این مورد توافق داشته باشند. اما نحوه محاسبه اضافه کاری در حقوق و دستمزد به این صورت است که هر ساعت کار را بر میزان دستمزد ساعتی ضرب می‌کنند. پس از آن، ۴۰ درصد از دستمزد هر ساعت کار معمولی را به رقم به دست آمده قبلی اضافه می‌کنید و این مبلغ همان دستمزد برای هر ساعت اضافه کاری است.
اما در این مقاله قصد داریم تا میزان اضافه کاری در برخی کشورهای دنیا را بررسی کنیم و ببینیم آنها در مورد اضافه کاری چه قانونی دارند.
آمریکا
در آمریکا، کسانی که هفته‌ای 455 دلار یا کمتر حقوق می‌گیرند، مشمول انجام اضافه کاری می‌شوند و این اجازه را دارند که به درخواست کارفرما برای اضافه کاری اقدام کنند. البته این احتمال وجود دارد که این میزان به 970 دلار در هفته افزایش پیدا کند. کارکنانی که بیش از 40 ساعت در هفته کار می‌کنند، حق دریافت اضافه کاری را دارند که 1.5 برابر دستمزد طبیعی آنها است. در ساعات کار کارگران آمریکایی محدودیتی وجود ندارد – به جز ساعتی که قانون وضع کرده است، زیرا ساعت کاری در هفته 168 ساعت است.
این تمام آن چیزی بود که درباره قانون اضافه کاری در آمریکا باید می‌دانستیم. اما دیگر کشورها در برابر آمریکا چه قانونی دارند و آیا در آنها این قانون به نفع کارگران و کارمندان است و یا با آمریکا تفاوتی ندارند؟ با کمال تعجب، باید بگوییم که چین در مورد اضافه کاری بهتر از انگلیس و آمریکا عمل می‌کند.
چین
قانون چین در مورد ساعت کاری درست مانند قوانین موجود در ایالات متحده، به این صورت است که کارمندان نباید بیش از هشت ساعت در روز یا 40 ساعت در هفته کار کنند. اگر کارمندان اضافه کار کنند، باید 1.5 برابر دستمزد به آنها به عنوان اضافه حقوق پرداخت شود. علاوه بر این، به مدیران رده بالا نیازی به پرداخت اضافه کار نیست.
جایی که چین در مورد اضافه کاری متفاوت عمل می‌کند، این است که کارمندان فقط مجاز به اضافه کاری برای 36 ساعت در ماه هستند – که این میزان حدود 9 ساعت در هفته اضافه کاری می‌شود. اگر آنها در آخر هفته کار کنند، باید دو برابر دستمزد عادی خود حقوق اضافه کاری دریافت کنند یا در طول هفته یک روز مرخصی بگیرند. اگر آنها در تعطیلات رسمی کار کنند، باید سه برابر دستمزد طبیعی خود را به عنوان اضافه کاری دریافت کنند.
انگلستان
حقوق اضافه کاری؟ میزان آن در انگلیس؟ هیچ وقت اضافه کاری در انگلیس وجود ندارد. در عوض، کارفرمایان می‌توانند به کارگران سخت کوش خود مرخصی اضافی پیشنهاد کنند که به عنوان تعطیل رسمی برای آنها محاسبه می‌شود.
کارمندان در انگلیس نباید بیش از 48 ساعت در هفته کار کنند – مگر اینکه برای انجام آن با کارفرما موافقت کنند.
فرانسه
کارگر و کارمند هر ساعتی که بیش از 35 ساعت در هفته کار کند، باید اضافه کاری دریافت کند. هشت ساعت اول اضافه کاری باید 1.25 برابر دستمزد طبیعی کارگر و پس از آن 1.5 برابر دستمزد معمول پرداخت شود.
فرانسوی‌ها فقط 10 ساعت در روز مجاز به کار هستند. آنها فقط در یک قرارداد جمعی می‌توانند 12 ساعت کار کنند. با این حال، آنها نباید بیش از 48 ساعت در هفته کار کنند.
کانادا
در کانادا، قوانین مربوط به اضافه کاری در هر حوزه قانونی متفاوت است. بعضی از حوزه‌های قانونی 40 ساعت کار در هفته را مجاز می‌دانند و بعضی دیگر 44 ساعت را ساعت کاری قانونی می‌دانند. در جزیره پرنس ادوارد، کارمندان باید 48 ساعت در هفته خود را پُر کنند تا بتوانند اضافه کاری انجام دهند. در برخی مناطق، کارکنانی که اضافه کار می‌کنند 1.5 برابر دستمزد طبیعی خود حقوق می‌گیرند. در برخی دیگر، به کارمندان یک نرخ ثابت پرداخت می‌شود – مانند نیوبرانزویک، که نرخ ثابت اضافه کاری برای هر ساعت 12.38 دلار است.
با بررسی اضافه کاری در این کشورها به این نتیجه می‌توان رسید که تقریبا قانون اضافه کاری در کشورهای مختلف کم و بیش شباهت‌هایی با هم دارد و در نهایت کارفرما و کارمند هستند که باید در مورد اضافه حقوق با هم به توافق برسند.
منبع: وبلاگ ایران سلری