آشنایی با برخی شیرین کننده‌های جایگزین شکر

شیرین کننده های طبیعی و مصنوعی دو نوع شیرین کننده رایج و در دسترس هستند که همه ما روزانه حتی به صورت ناخواسته از آنها استفاده می کنیم. برخی از شیرین کننده های طبیعی با منشاء گیاهی و با پتانسیل استفاده تجاری شامل استویوزید ، راباودیوزید ، گلیسیریزین ، توماتین و مونلین هستند.

شیرین کننده های مصنوعی که در حال حاضر در همه نقاط دنیا استفاده می شوند شامل ساخارین ، آسپارتام و آس سولفام و غیره هستند. اگرچه این ترکیبات طعم شیرین را با حداقل کالری و یا بدون کالری تأمین می کنند ، اما برخی مطالعات نشان می دهد که ممکن است باعث افزایش ترشح انسولین و افزایش اشتها شوند.

در صورتی که قصد خرید شیرین کننده ها جایگزین شکر را داشته باشید شرکت جهان شیمی بعنوان بزرگترین واردکننده انواع شیرین کننده غذایی در ایران می تواند به شما از طریق سایت www.jahanshimi.com در خرید محصول با کیفیت کمک کند .

آسپارتام

قدرت شیرین سازی آسپارتام 200 برابر بیشتر از شکر است. آسپارتام به سختی انرژی آزاد یا تولید می کند. از نظر عطر و طعم ، آسپارتام در مقایسه با سایر شیرین کننده های مصنوعی نزدیک به مشخصات طعم قند است. آسپارتام همچنین به عنوان یک تقویت کننده طعم و رایحه با سایر شیرین کننده ها ترکیب شده و طعم غیر مطبوعی بر جای نمی گذارد.

آسپارتام ماده شیرینی است که از ترکیب آمینو اسیدهای آسپارتیک اسید و فنیل آلانین بدست می آید. این ترکیب خاص به طور طبیعی نیز تولید می شود. در واقع آسپارتام یک متیل استر دی پپتیدی است. در شرایط کاملاً اسیدی یا قلیایی ، آسپارتام ممکن است با هیدرولیز متانول تولید کند. در شرایط شدیدتر ، پیوندهای پپتیدی آن هیدرولیز می شوند و در نتیجه اسید آمینه آزاد تولید خواهد شد.

در محصولات اسیدی ، آسپارتام بسیار پایدار است اما وقتی تحت حرارت قرار بگیرید، تجزیه شده و طعم شیرین خود را از دست می دهد. به همین دلیل از آسپارتام به طور عمده در نوشابه های رژیمی و سایر غذاهایی که به صورت سرد تهیه می شوند، استفاده می شود.

آسپارتام تحت عنوان نام های تجاری Equal ، NutraSweet و Canderel در حدود 6000 غذای مصرفی و نوشیدنی در سراسر جهان فروخته می شود که شامل نوشابه های رژیمی و سایر نوشیدنی های غیر الکلی ، صبحانه های فوری ، آدامس های بدون قند ، مخلوط کاکائو ، دسرهای یخ زده ، دسرهای ژلاتینی ، آب میوه ها ، ملین ها ، مکمل های ویتامین جویدنی ، نوشیدنی های مشتق از شیر ، داروها ، چای ها ، قهوه های فوری و ماست هستند. آسپارتام در مقایسه با سایر شیرین کننده ها برای پخت و پز در دمای پایین مناسب است.

آسه سولفام پتاسیم

آسه سولفام 200 برابر شیرین تر از ساکارز (قند معمولی) است و مانند ساخارین به خصوص در غلظت های بالا کمی طعم تلخ دارد به همین دلیل بیشتر به صورت ترکیب با سایر شیرین کننده ها مورد استفاده قرار می گیرد.

این قند مصنوعی برخلاف آسپارتام در دمای بالا پایدار است و تحت شرایط اسیدی یا بازی متوسط به عنوان افزودنی غذایی در پخت و پز مورد استفاده قرار گرفته و به ماندگاری بیشتر مواد غذایی کمک می کند. اگرچه آس سولفام پایداری بیشتری دارد اما در نهایت به استواستامید تبدیل می شود که در دوزهای بالا سمی است.

در نوشیدنی های گازدار ، تقریباً همیشه از آن در ترکیب با شیرین کننده دیگر مانند آسپارتام یا سوکرالوز استفاده می شود. همچنین به عنوان شیرین کننده در شیک های پروتئینی و محصولات دارویی به ویژه داروهای جویدنی و مایع استفاده می شود تا مواد فعال را خوش طعم کند.

سوکرالوز

سوکرالوز یک شیرین کننده مصنوعی است که توسط بدن تجزیه نمی شود بنابراین کالری آن صفر است. این قند در اتحادیه اروپا با شماره E955 شناخته می شود و با کلره شدن ساکارز تولید می شود. سوکرالوز حدود 320 تا 1000 برابر شیرین تر از ساکارز ، سه برابر شیرین تر از آسپارتام و آس سولفام و چهار برابر شیرین تر از سدیم ساخارین است.

در حالی که سوکرالوز تا حد زیادی ماندگاری دارد و برای استفاده در دمای بالا (مانند کالاهای پختنی ) ایمن در نظر گرفته شده است ، اما برخی شواهد نشان می دهد که در دمای بالاتر از 119 درجه سانتی گراد تجزیه می شود.

موفقیت تجاری محصولات با پایه سوکرالوز از مقایسه آن با سایر شیرین کننده های کم کالری از نظر طعم ، ثبات و ایمنی ناشی می شود. این شیرین کننده معمولاً با نام تجاری Splenda به فروش می رسد.

ساخارین

ساخارین یک شیرین کننده مصنوعی غیرمغذی است که در انواع مواد غذایی و محصولات دارویی از جمله مواد پختنی ، مرباها ، آدامس ، نوشیدنی ها ، داروها و تولید خمیردندان استفاده می شود. ساخارین 200 تا 300 برابر شیرینتر از شکر است ، مقدار قند خون را افزایش نمیدهد و مانند و کالری ندارد ولی در غلظت های بالا ، طعم تلخ مزه دارد.

ساخارین هنگام گرم شدن ناپایدار است اما با مواد غذایی واکنش نشان نمی دهد و این امر باعث ماندگاری آن می شود. این ماده برای اولین بار در سال 1878 توسط یک محقق به نام کنستانتین فالبرگ کشف شد. استفاده از این ماده به دلیل کمبود قند در طول جنگ جهانی اول گسترش یافت. محبوبیت آن در طول دهه 1960 و 1970 در میان رژیم های غذایی به دلیل وضعیت “فاقد کالری” آن بیشتر شد.

ساخارین مزایای بی شماری دارد از جمله اینکه می تواند با سایر شیرین کننده ها مخلوط شود . ساخارین اغلب با سایر شیرین کننده های مصنوعی مخلوط می شود تا نقاط ضعف آنها را جبران کند.

از ترکیب ساخارین و آسپارتام اغلب در نوشابه های گازدار رژیمی استفاده می شود تا در صورت ذخیره محصول برای مدت طولانی ماندگاری طعم را افزایش دهد.

مصرف فرآورده های شیرین شده با ساخارین می تواند برای بیماران دیابتی سودمند باشد زیرا این ماده مستقیماً از دستگاه گوارش انسان عبور می کند و هضم نمی شود. در حالی که ساخارین هیچ کالری ندارد اما به دلیل طعم شیرین می تواند باعث ترشح انسولین در انسان شود. همچنین مطالعات اخیر نشان داده است که ساخارین سطح گلوکز خون را افزایش می دهد.

استویا

استویا یک شیرین کننده طبیعی است که از برگ های گیاه استویا به دست می آید. از آنجا که کالری آن صفر است اما 200 برابر شیرین تر از قند سفره است ، برای افرادی که به دنبال کاهش وزن و کاهش مصرف قند هستند ، یک انتخاب محبوب است. تحقیقات نشان داده است که مصرف این شیرین کننده با فواید سلامتی متعددی از جمله کاهش سطح قند خون و کلسترول همراه بوده است. از دیگر مزایای سلامتی استویا می توان به کنترل دیابت ، کاهش وزن ، مراقبت از پوست و موارد دیگر اشاره کرد. اجازه بدهید برخی از مزایای این شیرین کننده را برای سلامتی به طور دقیق بررسی کنیم.

• کنترل دیابت

استویا توانایی تنظیم سطح قند خون را دارد بنابراین یک جایگزین ایده آل برای قند طبیعی است. بیماران دیابتی یا افرادی که رژیم های غذایی کنترل شده دارند با استفاده از استویا می توانند غذاهای شیرین بخورند بدون اینکه نگران عوارض دیابت باشند.

• کاهش وزن

استویا کالری بسیار کمی دارد و حدود 200-300 برابر شیرین تر از ساکارز است. این بدان معناست که افراد می توانند غذاهایی مانند کیک ، کلوچه و آب نبات های تهیه شده از گیاه استویا را بخورند بدون اینکه نگران دریافت کالری زیادی از قندها باشند. این مسئله به موفقیت آن‌ها در پیروی از رژیم های کاهش وزن کمک خواهد کرد. این ترکیب همچنین می تواند به کنترل میزان قند اضافی در رژیم غذایی کودکان کمک کند.

• کنترل فشار خون

گلیکوزیدهای موجود در استویا رگ های خونی را منبسط می کنند ، ادرار را افزایش می دهند و دفع سدیم از بدن را تسهیل می کنند. این بدان معنی است که استرس کمتری بر روی سیستم قلبی عروقی وارد می شود و در نهایت باعث کاهش فشار خون شده و از حمله قلبی و سکته مغزی جلوگیری می کند.

• پتانسیل ضد سرطان

استویا یک منبع غنی از ترکیبات آنتی اکسیدان است که آن را به یک مکمل غذایی ایده آل برای پیشگیری از سرطان های مختلف از جمله سرطان لوزالمعده تبدیل می کند. کوئرستین ، کامفرول و سایر ترکیبات گلیکوزید موجود در استویا به از بین بردن رادیکال های آزاد در بدن کمک کرده و در نتیجه از تبدیل سلول های سالم به سلول های بدخیم جلوگیری می کند.

• کاهش سطح کلسترول

مطالعات نشان می دهد که مصرف استویا در رژیم غذایی روزانه منجر به کاهش قابل توجه کلسترول بد (LDL) و تری گلیسیرید و افزایش سطح کلسترول خوب (HDL) می شود. بنابراین به بهبود سطح سلامت عمومی فرد کمک می کند.

• کمک به بهداشت دهان و دندان

استویا باعث کاهش تشکیل کلنی های باکتری در دهان می شود و این مسئله آن را به یک افزودنی محبوب برای خمیردندان ها و دهانشویه ها تبدیل می کند. این ترکیب برخلاف شیرین کننده های طبیعی از پوسیدگی دندان و التهاب لثه ها جلوگیری می کند.

• مراقبت از پوست

مصرف موضعی استویا برای کنترل بیماری های پوستی مانند اگزما و درماتیت مفید است زیرا مانع از گسترش باکتری ها شده و به عنوان یک استروئید در این شرایط عمل می کند.

• جلوگیری از پوکی استخوان

استویا ، برخلاف قندهای طبیعی به افزایش تراکم مواد معدنی استخوان کمک کرده و پوکی استخوان را درمان می کند. مطالعه روی حیوانات اهمیت آن را در بهبود متابولیسم کلسیم در بدن نشان می دهد.

• سایر مزایای استویا

علاوه بر تمام مزایای فوق استویا همچنین دارای خواص ضد اسهال ، ضد قند خون ، ضد فشار خون ، ادرار آور ، ضد التهاب و تعدیل کننده سیستم ایمنی است. به همین دلیل دانشمندان به دنبال راه هایی برای استفاده بیشتر از خواص این شیرین کننده مفید هستند.

شما می توانید از برگهای استویا ، پودر برگ یا فرم مایع آن مستقیماً به عنوان جایگزین قند در غذاهای مختلف استفاده کنید. فقط قبل از افزودن آن به خوراکی ها مقدار آن را بررسی کنید زیرا چند برابر شیرین تر از قند است.

شیرین کننده های طبیعی و مصنوعی

تأثیر طولانی مدت این شیرین کننده ها بر افزایش وزن و ترشح انسولین در بین گروه های مختلف مردم نیاز به مطالعه بیشتری دارد و در حال حاضر بحث های گسترده ای خصوصا در رابطه با شیرین کننده های مصنوعی و اثرات آنها بر سلامتی وجود دارد.

اطلاعات شما در رابطه با شیرین کننده های موجود در مواد غذایی چقدر است؟ آیا می دانید که این روزها تعداد زیادی از محصولات موجود در قفسه های سوپرمارکت با شیرین کننده های طبیعی و مصنوعی تهیه می شوند؟ بنابراین هیچ یک از ما نمی توانیم ادعا کنیم از شیرین کننده های طبیعی و مصنوعی در رژیم غذایی خودمان استفاده نمی کنیم.

لازم به ذکر است که در حال حاضر مارک های پرطرفدار مواد غذایی و شرکت های بزرگ شروع به استفاده از شیرین کننده های مصنوعی به جای قندهای معمولی کرده اند و محصولات خودشان را با عنوان “کم قند ” ، “رژیمی” یا ” کالری صفر” عرضه می کنند. اگرچه برخی از ما ممکن است برچسب چیزهایی که خریداری می کنیم را بخوانیم ، اما همیشه نمی توانیم از اصطلاحات علمی یا نام های جایگزین مواد شیمیایی موجود بر روی یک برچسب کوچک خیلی سر در بیاوریم!

قند طبیعی را می توان در خوراکی هایی مانند میوه ها (فروکتوز) و شیر (لاکتوز) یافت. برخلاف قندی که با چای می خورید یا شکری که به قهوه خود اضافه می کنید ، این قندها به طور طبیعی در غذاهای شما وجود دارند و نیازی به افزودن آنها نیست.

در همین حال ، قندهای افزودنی شامل هر نوع قند طبیعی (شکر سفید ، شکر قهوه ای ، عسل) یا شیرین کننده فرآوری شده (شربت ذرت با فروکتوز بالا) هستند که در طی فرآوری یا تهیه به غذاها یا نوشیدنی ها اضافه می شوند.

قند چه طبیعی باشد و چه فرآوری شده ، کالری اضافی و مواد مغذی صفر را به رژیم شما اضافه می کند. بنابراین اگر در مصرف آنها زیاده روی کنید ، تمام این کالری های اضافی می تواند منجر به افزایش وزن و افزایش التهاب در بدن شود و شما را در معرض خطر بیماری های مزمن مانند دیابت ، بیماری های قلبی ، فشار خون و کلسترول بالا قرار دهد.

متأسفانه ، بسیاری از غذاها و نوشیدنی های مورد علاقه ما مملو از قند اضافی هستند. این قندها در نوشیدنی های غیر الکلی ، کالاهای پخته شده و ماست های طعم دار وجود دارند و شاید برایتان جالب باشد که بدانید آنها در سوپ ، سس گوجه فرنگی و نان ها نیز پنهان می شوند.

شیرین کننده طبیعی چیست ؟

همانطور که گفتیم امروزه شیرین کننده های طبیعی و مصنوعی به وفور در محصولات غذایی مورد استفاده قرار می گیرند. شیرین کننده های طبیعی همانطور که از نام آنها پیداست عمدتاً از منابع حیوانی یا گیاهی استخراج می شوند و در نتیجه از طریق فرآیندهای طبیعی مانند فتوسنتز در گیاه بدست می آیند.

این شیرین کننده های جایگزین قند ، کم کالری و فاقد فروکتوز بوده و طعم بسیار شیرینی دارند. بنابراین شیرین کننده های طبیعی به عنوان یک جایگزین خوب برای قند سفره در نظر گرفته می شوند زیرا در مقایسه با قندهای تصفیه شده که اغلب در پخت و پز و سایر نوشیدنی ها استفاده می شوند ، کالری کمتری دارند و یا بدون کالری هستند. با این حال ، این شیرین کننده های طبیعی طعم شیرین خود را از گلوکز و فروکتوز به دست می آورند. همچنین در مقایسه با شیرین کننده های مصنوعی تاثیرات مثبتی بر سلامتی دارند.

شیرین کننده مصنوعی چیست ؟

شیرین کننده های مصنوعی طعم شیرینی شبیه به شکر دارند اما به طور قابل توجهی کالری کمتری به غذاها اضافه می کنند. مصرف بیش از حد شیرین کننده های مصنوعی تاثیرات سوئی بر سلامتی دارد. تحقیقات مختلف نشان داده اند که شیرین کننده های مصنوعی با چاقی ، دیابت ، بیماری های قلبی عروقی ، زوال عقل ، تخریب ماکولا و پوسیدگی دندان در ارتباط هستند. بنابراین ، نهادهای نظارتی مختلف از جمله اتحادیه اروپا و سازمان غذا و دارو ایالات متحده شیرین کننده های مصنوعی را به عنوان مواد افزودنی تحت مقررات خاص خود قرار می دهند.

در مقایسه با قند طبیعی، شیرین کننده های مصنوعی که به عنوان شیرین کننده های غیر مغذی نیز شناخته می شوند – کم کالری یا فاقد کالری هستند. شیرین کننده های مصنوعی متداول شامل آسپارتام ، ساخارین و سوکرالوز هستند.

استفاده از مقدار کم شیرین کننده های مصنوعی در غذاها و نوشیدنی های شیرین ممکن است به کاهش دریافت کالری کمک کند و خطر ابتلا به مشکلات مزمن سلامتی مانند بیماری های قلبی و دیابت را کاهش دهد. قندهای مصنوعی گزینه خوبی برای افراد دیابتی هستند زیرا به کاهش مصرف کربوهیدرات ها کمک کرده و در عین حال به آنها اجازه می دهد از غذاها و نوشیدنی های شیرین لذت ببرند.

فواید و مضرات شیرین کننده های طبیعی و مصنوعی

شیرین کننده های طبیعی و مصنوعی ممکن است دارای ویژگی های مختلف حسی ، مغذی و اثرات سلامتی باشند. به عنوان مثال شیرین کننده های طبیعی در مقایسه با شیرین کننده های مصنوعی با مزایای سلامتی بیشتری همراه هستند.

مثلا استویا هیچ کالری و کربوهیدراتی ندارد و تحقیقات نشان داده است که استویا می تواند کلسترول بد را کاهش دهد. این قند طبیعی از دیابت نوع 2 جلوگیری می کند زیرا حساسیت به انسولین را افزایش می دهد بنابراین گلوکز خون را بعد از غذا کاهش می دهد.

یک مطالعه تحقیقاتی دیگر نشان داد که استویا می تواند حافظه را تقویت کرده و آسیب اکسیداتیو مغز را کاهش دهد. بهرحال برخی از عوارض جانبی این قند ممانعت از بارداری و احتمال بروز مشکلات تولید مثلی و واکنش های آلرژیک است.

شیرین کننده های مصنوعی در مقایسه با شیرین کننده های طبیعی مضرات بیشتری برای سلامتی دارند. تا جاییکه استفاده از برخی از شیرین کننده های مصنوعی به دلیل خاصیت سرطان زایی در برخی از کشورها ممنوع شده است. برخی مطالعات همچنین نشان می دهد که شیرین کننده های مصنوعی مانند آسپارتام ، سوکرالوز و غیره با تداخل در تولید اسپرم منجر به نقص مادرزادی و افزایش ناباروری مردان می شوند.

استفاده روز افزون از شیرین کننده ها در زندگی روزمره

شیرین کننده ها نقش بسیار مهمی در خوش طعم کردن خوراکی‌هایی دارند که ما روزانه از آن‌ها استفاده می کنیم. ساکارز و فروکتوز متداول ترین شیرین کننده هایی هستند که به مواد غذایی شیرینی می بخشند. اما این ترکیبات حاوی کالری بالایی هستند و در صورت مصرف بیش از حد برای انسان مضر خواهند بود. شیرین کننده ها معمولا به عنوان جایگزین قند طبیعی (ساکارز) استفاده می شوند. این ترکیبات حاوی کالری کمی بوده و چندین برابر شیرین تر از قند سفره هستند ، بنابراین با مصرف مقدار بسیار کمی از آن‌ها می توان به طعم مورد نظر دست یافت.

از مزایای شیرین کننده های مصنوعی می توان به کنترل وزن اشاره کرد. اگر کسی بخواهد وزن خود را کاهش دهد، می تواند از یک شیرین کننده مصنوعی استفاده کند زیرا کالری آن‌ صفر است. برای مقایسه بهتر است بدانید که یک گرم شکر 4 کالری دارد و یک قاشق چای خوری شکر حاوی حدود 4 گرم قند است. بنابراین با خوردن 1 قاشق چای خوری شکر 16 کالری دریافت می کنیم که با در نظر گرفتن قندهای پنهان موجود در مواد غذایی در مجموع کالری زیادی به رژیم غذایی ما اضافه خواهد شد. یکی دیگر از مزایای شیرین کننده ها کمک به کنترل دیابت است زیرا سطح قند خون را افزایش نمی دهد.

شیرین کننده ها جایگزین های جذابی برای قندها هستند زیرا کالری زیادی به رژیم غذایی ما اضافه نمی کند. می توان آن را مستقیماً در غذای فرآوری شده مانند پودینگ ، لبنیات ، آب نبات ، نوشابه ، کالاهای پخته شده ، مربا و بسیاری از غذاها و نوشیدنی ها استفاده کرد .