آشنایی با ارتودنسی متحرک و مزایا و معایب آن

فرم دندان های هر فرد و اندازه فک او مختص به خود او می باشد. بنابراین در صورت نیاز به ارتودنسی متحرک، برای هر فرد باید بر اساس فرم دندان های خود او این کار انجام شود. برای درمان جزئی نامرتبی دندان های خود می توانید از ارتودنسی متحرک استفاده کنید. در این نوع ارتودنسی دو صفحه پلاستیکی قرار گرفته در فک بالا با کمک پیچ ریزی که در آن تعبیه شده و در زمان های مشخص باز می شود که در نتیجه به مرور فک بزرگ شده و دندان ها سر جای خود قرار می گیرند.

ارتودنسی متحرک

به عنوان مثال (بر اساس نوع اتصالشان) ما می‌توانیم آن‌ها را در دو دسته ارتودنسی ثابت و متحرک قرار دهیم. دستگاه‌های ثابت، آن‌هایی هستند که توسط متخصص به سطح دندان‌ها متصل می‌شوند و تا آخرین روز درمان به دندان‌ها متصل باقی می‌مانند. به استفاده از این دستگاه‌ها اصطلاحاً ارتودنسی ثابت گفته می‌شود. (مثلا سیستم بریس دندانی که در اصطلاح عامیانه به آن سیم کشی دندان گفته می‌شود نوعی دستگاه ثابت است)

برعکسِ دستگاه‌های ثابت، ما دستگاه‌هایی داریم که به صورت سِری تولید شده و به بیمار داده می‌شوند. بیمار این دستگاه‌ها که مانند قالب هستند را روی دندان‌ها قرار می‌دهد، اما زمان مصرف غذا یا مسواک زدن آن‌ها را برمی‌دارد. این‌ها قابل جابجا شدن هستند و چون متحرک‌ند به استفاده از آن ها، “ارتودنسی متحرک” گفته می شود. (مثلا سیستم اینویزیلاین یا پلاک شفاف ارتودانتیکس، که با نام قالب دندان هم شناخته می‌شود نوعی دستگاه متحرک است)

ما در ارتودنسی از تجهیزات و وسایل مختلفی جهت اطلاح نامنظمی‌های دندانی و فکی استفاده می‌کنیم. این تجهیزات که غالباً با نام “دستگاه ارتودنسی” نیز شناخته می‌شوند می‌توانند ثابت یا متحرک، نامرئی یا مرئی باشند. ما در این صفحه، به بررسی کامل دستگاه‌های متحرک که به استفاده از آن‌ها ارتودنسی متحرک گفته می‌شود خواهیم پرداخت. (توضیحات بسیار ساده است و با خواندن محتوای این صفحه به طور کامل با این نوع ارتودنسی آشنا خواهید شد.)

ارتودنسی متحرک از صفحات پلاستیکی با جنس خاص ساخته می شوند که با کمک سیم های خاصی که به آنها متصل است می توان اندازه آن را بر اساس اندازه فک جا به جا کرد. این نوع از ارتودنسی متحرک در واقع فناوری جدید در دندانپزشکی است. قابلیت آن را دارد که در زمان مسواک زدن، نخ دندان کشیدن و یا حتی در زمان غذا خوردن آن را از دهان خارج کرد.

در صورتی که شما مشکلاتی از قبیل باریک بودن فک بالا، دیپ بایت و یا وجود تک دندان در کراس بایت را دارید، این نوع از ارتودنسی می تواند برای شما بسیار موثر باشد. بیمارانی که از این نوع ارتودنسی استفاده می کنند باید بدانند که زمان درمان با این نوع کمتر از انواع ارتودنسی های دیگر است.

بهترین زمان برای شروع ارتودنسی زمانی است که هنوز دندان های شیری به طور کامل جای خود را به دندان های اصلی نداده اند. شاید بتوان گفت 7 تا 10 سال برای شروع ارتودنسی بهترین زمان باشد. به یاد داشته باشید که موفقیت در استفاده از این روش به طور کامل به همکاری خود بیمار در استفاده از آن را دارد.

مزایای ارتودنسی از نوع متحرک

استفاده از این بریس ها برای فرد بیمار می تواند فوایدی را به همراه داشته باشد که در ادامه به آنها اشاره خواهیم کرد:

قرار دادن بریس ها و یا جا به جا کردن آنها به را سهولت

استفاده از آن برای بیمار بسیار راحت است و بیمار هیچ فشار و یا دردی را در طول درمان احساس نخواهد کرد.

در زمان کوتاهی بر روی فک و نظم دندان ها اثر می گذارد.

می توان به سهولت در صورت لزوم و یا برای انجام کارهای خاص آن را از دهان خارج کرد.

این نوع از ارتودنسی می تواند قیمت به صرفه تری داشته باشد.

تمیز کردن و مسواک زدن دندان ها به دلیل قابلیت خارج کردن این نوع از ارتودنسی از دهان بسیار ساده تر می باشد.

می توان در ساخت آنها از مواد رنگ دندان و یا بی رنگ به منظور زیبایی ظاهری استفاده کرد.

معایب این نوع از ارتودنسی

این نوع ارتودنسی نیز مانند سایر روش ها دارای معایبی است. در ادامه به معایب ارتودنسی متحرک خواهیم پرداخت:

مشکل در تکلم و بیان کلمات تا زمانی که وجود آن در دهان به حالت عادی تبدیل شود و بیمار به آن عادت کند.

این بریس ها باید در زمان های مشخص در دهان قرار بگیرند و چون می توانید آنها را از دهان خارج کنید نباید این امر را فراموش نمایید.

در ابتدا امکان دارد احساس کمی درد و یا فشار در دهان بیمار حس شود

این نوع از ارتودنسی تنها برای درمان مشکلات خاص مورد استفاده است.

منبع : دکتر داودیان متخصص ارتودنسی