چگونه با کودکان درباره جنگ و درگیری حرف بزنیم؟ + ۶ راه صحبت با کودکان درباره جنگ

2

ممکن است کودکان در رسانه‌ها درباره جنگ چیزهایی ببینند و بشنوند. شاید اقدامات تروریستی را هیچ‌وقت به‌چشم نبینند، اما سؤالاتی درباره جنگ در ذهنشان شکل می‌گیرد و درباره این مسئله کنجکاو می‌شوند. احتمال دارد در تلویزیون تصاویری از جنگ یا بمب‌گذاری ببینند و از شما دلیل کشته‌شدن انسان‌های بی‌گناه را بپرسند. درست است که جنگ برای بزرگ‌سالان هم وحشتناک است، اما باید سعی کنیم با بچه‌ها درباره این مسئله مهم حرف بزنیم و راه گفت‌وگو را همیشه باز بگذاریم. چطور این کار را انجام بدهیم؟ در ادامه، روش‌های گفت‌وگو با کودک درباره جنگ را می‌گوییم.

چرا صحبت با کودکان درباره جنگ مهم است؟

کودکان اغلب بیشتر از آنچه تصور می‌کنیم از دنیای اطرافشان آگاه‌اند. آن‌ها ممکن است از تلویزیون، شبکه‌های اجتماعی یا صحبت‌های دیگران درباره جنگ بشنوند. اگر این اطلاعات بدون توضیح مناسب دریافت شوند، می‌توانند باعث ترس یا سوءتفاهم شوند. گفت‌وگو با کودکان به آن‌ها کمک می‌کند:

  • احساساتشان را بیان کنند؛
  • اطلاعات نادرست را اصلاح کنند؛
  • درک بهتری از جهان داشته باشند؛
  • احساس کنند می‌توانند با شما درباره نگرانی‌هایشان صحبت کنند.

صحبت درباره اینکه چرا برخی افراد عمدا به دیگران آسیب می‌زنند و چطور این مسئله ممکن است به جنگ منجر شود، کار ساده‌ای نیست و برای بسیاری از کودکان ترسناک و ناراحت‌کننده است. با وجودِ این، چنین گفت‌وگوهایی به بچه‌ها مفاهیمی مثل مهربانی، احترام و دل‌سوزی را یاد می‌دهند.

شما در جایگاه والدین، وظیفه دارید که به کودکان اطمینان بدهید جایشان امن است، چون احساس امنیت برای کودک اهمیت بسیاری دارد. با مکالمه‌ای ساده می‌توانید هرگونه سوءتفاهمی ایجادشده برای کودک را برطرف کنید.

به این نکته مهم توجه کنید که اگر کودکتان هنوز درباره جنگ کنجکاو نشده است، لازم نیست با او راجع به چنین مسائلی صحبت کنید، چراکه نباید بچه‌ها را به درک چنین موضوعاتی مجبور کرد. برای اینکه با کودک درباره جنگ حرف بزنید، از این روش‌های پیشنهادی استفاده کنید.

راهکارهای صحبت با کودکان درباره جنگ

۱. از سطح دانش کودک شروع کنید

پیش از آغاز گفت‌وگو، از کودک بپرسید چه چیزی درباره جنگ می‌داند. این کار به شما کمک می‌کند سطح آگاهی و نگرانی او را بشناسید:

  • «تو درباره چیزی که تو اخبار شنیدی چی فکر می‌کنی؟»
  • «کلمه جنگ رو شنیدی؟ به نظرت یعنی چی؟»

این پرس‌وجو به شما امکان می‌دهد گفت‌وگو را متناسب با سن و درک کودک پیش ببرید.

۲. از زبانی ساده و متناسب با سن کودک استفاده کنید

کودکان در سنین مختلف، درک متفاوتی از مفاهیم دارند. توضیحات خود را با سن آن‌ها هماهنگ کنید:

  • کودکان پیش‌دبستانی (۳–۵ سال): از جملات ساده استفاده کنید: «جنگ یعنی وقتی آدم‌ها با هم دعوا می‌کنن و نمی‌تونن با صحبت مشکلشون رو حل کنن. ولی خیلی‌ها دارن تلاش می‌کنن این دعوا تموم بشه.»
  • کودکان دبستانی (۶–۱۰ سال): آن‌ها می‌توانند جزئیات بیشتری را درک کنند: «جنگ وقتی اتفاق می‌افته که کشورها یا گروه‌ها با هم مشکل دارن و به جای صحبت، از سلاح استفاده می‌کنن. این باعث می‌شه مردم غمگین بشن، ولی خیلی‌ها دارن برای صلح تلاش می‌کنن.»
  • نوجوانان (۱۱ سال به بالا): آن‌ها قادر به درک مفاهیم پیچیده‌ترند. درباره دلایل جنگ، تأثیرات آن و تلاش‌های جهانی برای صلح با آن‌ها صحبت کنید.

۳. به احساسات کودک توجه کنید

کودکان ممکن است درباره جنگ احساس ترس، خشم یا غم کنند. به آن‌ها فرصت دهید احساساتشان را بیان کنند و به نگرانی‌هایشان گوش دهید:

  • اگر کودک گفت: «می‌ترسم جنگ به اینجا بیاد»، اطمینان دهید: «ما اینجا در امانیم و بزرگ‌ترها دارن از ما مراقبت می‌کنن.»
  • اگر کودک خشمگین است، بگویید: «درست می‌گویی: جنگ چیز غم‌انگیزی است. تو چی فکر می‌کنی می‌تونیم برای کمک به دیگران انجام بدیم؟»

می‌توانید فعالیت‌های آرامش‌بخش مانند نقاشی یا داستان‌خوانی را پیشنهاد کنید تا اضطرابشان کاهش یابد.

۴. اطلاعات را محدود و معتبر نگه دارید

کودکان نیازی به دانستن تمام جزئیات جنگ ندارند. اطلاعات را ساده و قابل‌فهم ارائه دهید و از منابع معتبر استفاده کنید. از نشان دادن تصاویر خشن یا صحبت درباره جزئیات ترسناک خودداری کنید.

۵. بر اقدامات مثبت و امیدبخش تمرکز کنید

برای کاهش احساس ناتوانی، درباره کارهایی که مردم برای برقراری صلح یا کمک به دیگران انجام می‌دهند صحبت کنید:

  • «خیلی از آدم‌ها به کسانی که توی جنگ آسیب دیدن کمک می‌کنن: مثل فرستادن غذا یا ساختن خونه‌های جدید.»
  • «ما می‌تونیم با مهربونی به دیگران، دنیا رو جای بهتری کنیم.»

کودکان را به فعالیت‌های مثبت تشویق کنید: مانند نوشتن نامه برای کودکان در مناطق جنگی یا شرکت در کارهای خیریه.

۶. مواجهه با اخبار را مدیریت کنید

اخبار جنگ می‌تواند برای کودکان ترسناک باشد. مواجهه آن‌ها با رسانه‌ها را محدود کنید و زمان‌هایی را برای گفت‌وگو درباره اخبار اختصاص دهید:

  • تلویزیون را در حضور کودکان روی کانال‌های خبری نگه ندارید.
  • اگر کودک درباره خبری که شنیده سؤالی دارد، با آرامش پاسخ دهید.

۷. مدیریت شنیده‌ها و شایعات هم‌سالان

بخش زیادی از اطلاعات نادرست یا ترسناک، نه از طریق اخبار و رسانه‌ها، بلکه از هم‌کلاسی‌ها یا دوستان به کودک می‌رسد. به فرزندتان اطمینان دهید که هر حرفی می‌شنود لزوماً درست نیست. می‌توانید به او بگویید: «ممکنه تو مدرسه از دوستات چیزهای ترسناکی درباره جنگ بشنوی. هر وقت چیزی شنیدی که تو رو نگران کرد، حتماً بیا با هم دربارش حرف بزنیم تا ببینیم چقدرش واقعیه.» این کار باعث می‌شود کودک اخبار ضدونقیض را درون خودش نریزد و همیشه شما را مرجع امن و معتبر خود بداند.

مراقب نشانه‌های اضطراب خاموش باشید

گاهی اوقات کودکان درباره ترس‌هایشان حرف نمی‌زنند، اما اضطراب خود را در رفتارشان نشان می‌دهند. بهتر است در جایگاه والدین، مراقب این تغییرات و علائم هشداردهنده باشید:

  • اختلال در خواب، کابوس دیدن یا مقاومت برای رفتن به رختخواب.
  • تغییرات ناگهانی در اشتها.
  • چسبندگی بیش‌ازحد به شما و ترس از جدایی (حتی برای رفتن به مدرسه).
  • پرخاشگری، بهانه‌گیری‌های بی‌دلیل یا بازگشت به رفتارهای سنین پایین‌تر (مثل شب‌ادراری یا مکیدن انگشت). اگر این نشانه‌ها را دیدید، بدون اینکه مستقیماً او را سؤال‌پیچ کنید یا به جنگ اشاره کنید، فضای آرامش‌بخشی در خانه فراهم کنید و زمان بیشتری را به بازی و وقت‌گذرانی با او اختصاص دهید.

نکات کلیدی برای والدین برای صحبت با کودکان درباره جنگ

  • صبور باشید: کودکان ممکن است بارها درباره جنگ سؤال کنند: این نشانه کنجکاوی و نیاز به اطمینان است.
  • صادق باشید: از دروغ گفتن یا پنهان کردن حقیقت خودداری کنید؛ اما اطلاعات را متناسب با سن آن‌ها ارائه دهید.
  • آرامش خود را حفظ کنید: کودکان به احساسات شما حساس‌اند؛ آرامش شما به آن‌ها احساس امنیت می‌دهد.
  • اشکالی ندارد اگر جواب همه‌چیز را نمی‌دانید: اگر کودک سؤالات پیچیده‌ای پرسید (مثلاً «چرا این کشورها با هم می‌جنگند؟») و جوابش را نمی‌دانستید، تحت فشار قرار نگیرید. به‌سادگی بگویید: «من هم جواب دقیقش رو نمی‌دونم، اما می‌دونم که آدم‌های مهربون زیادی دارن تلاش می‌کنن تا این مشکل حل بشه.»
  • روتین روزمره را حفظ کنید: یکی از مهم‌ترین عواملی که در زمان بحران‌ها به کودک احساس امنیت می‌دهد، تغییر نکردن برنامه زندگی اوست. برنامه‌های عادی خانواده مثل زمان خواب، بازی، شام خوردن دور هم و قصه‌خوانی را با جدیت حفظ کنید تا کودک این پیام پنهان را دریافت کند که: «دنیای تو هنوز امن و باثبات است.»

صحبت با کودکان درباره جنگ ضرورتی گریز ناپذیر

صحبت کردن با کودکان درباره جنگ نیازمند حساسیت، صداقت و توجه به احساسات آن‌هاست. با استفاده از زبانی ساده، گوش دادن به نگرانی‌هایشان و تمرکز بر اقدامات مثبت، می‌توانید به آن‌ها کمک کنید این موضوع پیچیده را درک کنند و احساس امنیت داشته باشند. این گفت‌وگوها نه‌تنها به کودکان کمک می‌کند با دنیای اطرافشان کنار بیایند، بلکه پیوند اعتمادی بین شما و فرزندتان ایجاد می‌کند.

اگر تجربه یا سؤالی درباره این موضوع دارید، در بخش نظرات با آن را مطرح کنید.


در ادامه بخوانید: ۱۳ راهکار برای برخورد با پرخاشگری کودکان

هشدار! این مطلب صرفا جنبه آموزشی دارد و برای استفاده از آن لازم است با پزشک یا متخصص مربوطه مشورت کنید. اطلاعات بیشتر
مهم‌ترین و سخت‌ترین وظیفه پدران و مادران تربیت فرزند استتربیت کودکان شاد و سالم امروز، و انسان‌های موفق فردا

۸،۰۰۰ تومان

منبع verywellfamily unicef today
ارسال دیدگاه

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

آخرین دیدگاه‌ها (از 2 دیدگاه)
  1. مهدی غلامی می‌گوید

    تصویر شاخص مربوط به این نوشته برای جنگه اوکراین و روسیه هست.
    تصاویر بین مطلب هم مربوط به جنگ های دیگه.

    واقعا انقدر سخته یه عکس مرتبط با تجاوز آمریکا و اسرائیل به ایران و مردمی و کودکانی که تو خیابان هستند، پیدا کنید؟ الان که هر شب اگر تو هر نقطه از هر شهر و شهرستانی چند قدم راه بری ده ها بچه نوجوون می بینی.

    اصلا به نظرم تقصیری ندارید که همه چیز رو انقدر دور از واقعیت می بینید، بلکه ذهن های شما انقدر عادت کرده که به جای دیدن واقعیت، توهمات و رسانه های معاند ایران رو ببینید که نمی تونید دیگه حقیقت رو درک کنید. دیدن حقیقت امروز ایران خیلی گنده تر از دهن شما شده. متاسفم واقعا…

    1. پوریا صف‌آرا می‌گوید

      ممنون از تذکر شما.
      دسترسی به اینتنتر در این مدت خیلی محدوده برای ما و چند باری هم دنبال تغییر عکس مرتبط بودیم ولی امکانش نبود به خاطر سرعت کم.