برای جایگزین کردن دندان‌های از دست رفته به چه دکتری مراجعه کنیم؟

روش‌های جایگزین کردن دندان از دست رفته

یک فرد در طول مدت زندگانی خود ممکن است به دلایل متفاوت دندان خود را از دست بدهد. در این صورت بایستی از انواع روش های جایگزینی دندان های از دست رفته آگاهی کافی داشته باشد تا در زمان از دست دادن دندان بتواند گزینه مناسب تر را جهت پر کردن فضای خالی دندان انتخاب کند.

انتخاب بهترین روش پر کردن فضای خالی دندان از دست رفته کاملا به شرایط بیمار و سلامت دهانی- دندانی او وابسته است. ممکن است پرکردن این فضای خالی نیاز به استفاده از انواع ایمپلنت جایگزین دندان را داشته باشد یا حتی ممکن است چینش دندان‌های شما به شکلی باشد که یک متخصص ارتودنسی بتواند بدون نیاز به هیچگونه پروتز خاصی، فقط با اعمال نیرو به دندان‌های خودتان و حرکت دادن آن‌ها این فضای خالی به وجود آمده را پر کند.

ایمپلنت: یک روش‌ جایگزین کردن دندان از دست رفته

خیلی از اشخاص جهت جایگزین نمودن یک یا چند دندان یا حتی یک ردیف از دندان ها، ایمپلنت را بهترین گزینه انتخابی می دانند. اساس این روش بر قرار دادن پایه هایی است که توسط یک متخصص ایمپلنت در فک فوقانی یا تحتانی قرار داده می شود تا در آن محل به منزله یک لنگر یا نگه‌دارنده جهت قرار دادن دندان مصنوعی بکار برده شود. ایمپلنت را معمولا از جنس تیتانیوم یا سایر موادی که با بدن سازگار هستند تولید می کنند. بیشتر اشخاص براین باورند که این روش بسیار خوب و مطمئن بوده و شیوه مناسبی جهت پر نمودن جای خالی دندان است.

در کنار تمام مزیت‌هایی که ذکر شد، ایمپلنت انتخاب خوبی برای تمامی اشخاص نیست. همانطور که این روش به جراحی نیاز دارد شخص بایستی از لحاظ جسمانی در شرایط مناسبی باشد.استخوان فرد متقاضی دریافت ایمپلنت باید حداقل ضخامتی را برای دریافت این روش درمانی داشته باشد یا در صورتی که بافت استخوان آماده قبول شرایط ایمپلنت نباشد، فرد باید تحت عمل پیوند استخوان جهت آماده سازی استخوان فک برای ایمپلنت قرار گیرد.

مدت زمان نقاهت جراحی در افراد دارای بیماری های زمینه‌ای خاص مانند سرطان خون یا قند خون بالا ممکن است نسبت به اشخاص عادی بیشتر باشد . این افراد امکان دارد کاندید های مناسبی برای این روش نباشند که باید تحت بررسی و معاینات یک دندانپزشک قرار گیرند.

بریج روی پایه ایمپلنت

در صورتی که چند دندان متوالی خود را از دست داده باشید، انجام درمان بریج دندانی برای شما ممکن است یک گزینه مناسب باشد تا زیبایی وعملکرد دندان‌هایتان را به شما برگرداند. این روش دقیقا مانند استفده از بریج‌های معمولی یک روش ترمیم دندان است که در آن پروتز اختصاصی برای بیمار ایجاد می‌شود تا جای خالی دندان از دست رفته را پر کند. در این روش بر خلاف انجام بریج معمولی که در آن پروتزهای مصنوعی بر دندان‌های دیگر بیمار وصل می‌شوند، بریج‌ها روی پایه‌های ایمپلنتی که در فک بیمار قرار داده شده‌اند، نصب می‌شوند.

پس از آنکه متخصص یک مدل از فضای دندان خالی را ساخت و آن را به لابراتوار ارسال کرد، کارشناسان در لابراتوار از سرامیک، فلز، شیشه و یا سایر تلفیقات، بریج های دندانی را ایجاد می کنند. متخصص یک بریج موقت را در ناحیه مدنظر قرار می دهد تا از دندان های مهیا شده شما، در هنگام ایجاد بریج اصلی مراقبت و محافظت شود. در طی ۱ الی ۲ جلسه بریج در مکان مورد نظر قرار داده شده و سیمان می شود.

ارتودنسی به جای ایمپلنت جهت پر کردن دندان از دست رفته

از جذابترین و در حین حال سخت ترین طرح درمان‌های ارتودنسی، درمان‌هایی است که در آن‌ها یک ارتودنتیست تصمیم می‌گیرد با ارتودنسی فضای خالی ایجاد شده به دلیل از دست دادن دندان را پر کند. در اینصورت بدون نیاز به هیچگونه پروتز یا دندان مصنوعی و فقط با دندان‌های خودتان، فضای خالی ایجاد شده میان دندان‌هایتان پر می‌شود

دکتر شما تلاش می‌کند تا با یکی از روش‌های متداول ارتودنسی، نیاز شما را به پروتز‌های دندانی کم کند. این روش‌های ارتودنسی با توجه به سبک زندگی و سن و سال و شرایط بیمار متفاوت است. ممکن است تصمیم درمانگر بر استفاده از روش‌های سنتی و رایج ارتودنسی مثل استفاده از براکت‌ و سیم‌های فلزی باشد که در اینصورت تا مدت زمان مشخصی این دستگاه‌ها روی دندان‌هایتان نصب و آشکار است.

از سوی دیگر ممکن است شما به دلایل متعدد و خاصی تمایل به قراردادن دستگاه‌های ارتودنسی به صورت ثابت روی دندان‌های خود نداشته باشید، که در این شرایط درمانگر شما از روش ارتودنسی نامرئی به جای استفاده از روش‌های مرسوم ارتودنسی استفاده خواهد کرد.

در مراکز درمانی دندانپزشکی تا جایی که طرح درمانی، توانایی مالی و صبر و حوصله مراجعه کننده این اجازه را به دندانپزشک بدهد، سعی می کنند جاهای خالی را به جای ایمپلنت با ارتودنسی پر نمایند. یک ارتودنتیست خوب هم می تواند کاری کند که شخص به جای احتیاج به ایمپلنت، به وسیله دندان های خود یک لبخند جذاب داشته باشد.

دندان مصنوعی جزئی متحرک جهت جایگزین دندان های از دست رفته

همانگونه که از اسمش مشخص است دندان مصنوعی متحرک را می توان به آسانی جهت پاکیزه نمودن از دهان بیرون آورد. در این روش دندان‌های مصنوعی به یک پایه پلاستیکی وصل می باشند که با رنگ لثه ها مو نمی زند. این پایه امکان دارد اسکلت فلزی دندان مصنوعی را هم بپوشاند. دندان های مصنوعی متحرک شامل بخش هایی می باشند که به دندان طبیعی شما وصل می شوند تا از آن‌ها نگه‌داری کنند.

به چه دلیل باید به فکر جایگزین دندان های از دست رفته بود؟

به چه علت بایستی به فکر جایگزین دندان های از دست رفته بود؟ سوالی که امکان دارد ذهن هر کسی را به خود درگیر نماید. در مجموع هر یک از دندان ها تاثیر ویژه ای در ساختمان دهان دارد. از بین رفتن یک دندان به مفهوم اعمال یک روزنه در ساختمان آن ها می باشد. این مسئله رابطه میان دندان ها را با مشکل مواجه می کند و در نتیجه تاثیر ناخوشایندی بر روی عملکرد طبیعی آنها می گذارد.

از جمله تاثیرات ناخوشایند از دست دادن دندان ها عبارتند از:

مشکل در تکلم و سخن گفتن

با توجه به مکان واقع شدن دندان از دست رفته، بعضی از آنها تاثیر قابل ملاحظه ای روی سطح کیفی صحبت کردن بیمار می گذارند. در واقع قرار گرفتن زبان به پشت دندان ها و به کام شخص این امکان را به او می دهد کلمات متنوع را بیان کند و این در صورتی است که از بین رفت دندان ها سبب می شود که ادای بعضی صداهای ویژه برای او دشوار شود. بدین علت بایستی به فکر جایگزین دندان های از دست رفته خود باشید.

تغییر در وضعیت قراگیری سایر دندان‌ها در موقعیت صحیح خودشان

زمانی که یک یا چند دندان افتاده باشند، دندان های دیگر در دهان دستخوش تغییر می شوند. فشار حاصل از حرف زدن و جویدن سبب می شود که دندان ها به طرف فضای به وجود آمده حرکت کنند. از سوی دیگر نیروی طبیعی که بر روی دندان وجود دارد سبب می شود که دندان های دیگر جهت جبران شکاف ایجاد شده، حرکت کنند. در نهایت سبب تحولاتی در وضعیت دندان ها می شود. در بعضی اشخاص شدت این مسئله به اندازه ای است که نظم و ترتیب کلیه دندان ها به هم می خورد و لبخند بیمار تحت تاثیر قرار می‌گیرد.

بیماری لثه

حفره و فضای ایجاد شده حاصل از افتادن دندان چنانچه با جایگزین دندان از دست رفته پر نشود به مکانی جهت ایجاد پلاک و در نهایت گردآمدن باکتری ها مبدل می شود. پاکیزه نمودن این سوراخ ها با در نظر گرفتن شرایط دسترسی به ‌آن‌ها برای بیمار سخت و فرسایشی است. توجه نکردن به بهداشت دهان و دندان شخص را در برابر پلاک و تارتار قرار می دهد. سرانجام این مسئله سبب ایجاد بیماری لثه می شود.