فیلم هایی که باید دید؛ ۵۰ فیلم سینمایی خوب و ماندگار

اگر از آن دسته آدم‌هایی هستید که هر بار برای تماشای فیلم بیشتر از خود فیلم وقت صرف انتخاب‌کردن می‌کنید، این فهرست برای شماست. سؤال «فیلم چی ببینم؟» جواب واحدی ندارد؛ گاهی دنبال یک فیلم سرگرم‌کننده برای آخر شب هستیم، گاهی یک عاشقانه ماندگار می‌خواهیم و گاهی هم دلمان می‌خواهد یکی از شاهکارهای سینما را ببینیم. ما به شما یک لیست از فیلم هایی که باید دید را معرفی می‌کنیم.

در این مطلب ۵۰ فیلم سینمایی خوب و ماندگار قرن ۲۱ را انتخاب کرده‌ایم؛ فیلم‌هایی که یا در میان منتقدان و فیلم‌سازان اعتبار زیادی دارند یا همچنان ارزشمند هستند. بنابراین این بار به‌جای تمرکز صرف بر پر بیننده ترین فیلم های جهان، سراغ آثاری رفته‌ایم که واقعا چیزی برای ارائه دارند.

فیلم چی ببینم؟ ۱۰ پیشنهاد سریع برای شروع

اگر حوصله مرور ۵۰ فیلم را ندارید، از جدول زیر شروع کنید:

این فیلم های سینمایی را چطور انتخاب کردیم؟

قرار نیست هر فیلم محبوب یا پرفروشی لزوما در فهرست بهترین‌ها قرار بگیرد. برای به‌روزرسانی این مطلب چند معیار را هم‌زمان در نظر گرفته‌ایم: ماندگاری فیلم بعد از گذشت زمان، نظر منتقدان و فیلم‌سازان، تأثیر آن بر سینمای قرن ۲۱، کیفیت کارگردانی و بازیگری و البته اینکه فیلم هنوز برای مخاطب امروز جذاب و قابل‌تماشا باشد.

به همین دلیل در کنار فیلم‌هایی مثل «انگل»، «شوالیه تاریکی» و «مکس دیوانه» که مخاطبان گسترده‌ای دارند، آثاری مثل «یی یی»، «ساما» و «نور خاموش» هم حضور دارند که بیشتر مناسب علاقه‌مندان جدی سینما هستند.

۵۰ فیلم خوب که ارزش دیدن دارند

۱. انگل (Parasite)

اگر قرار باشد فقط یک فیلم از این فهرست به کسی پیشنهاد کنیم که سلیقه‌اش را نمی‌شناسیم، «انگل» یکی از مطمئن‌ترین گزینه‌هاست. داستان با خانواده‌ای فقیر آغاز می‌شود که اعضای آن به‌تدریج وارد زندگی یک خانواده بسیار ثروتمند می‌شوند؛ اما چیزی که ابتدا شبیه یک کمدی هوشمندانه به نظر می‌رسد، آرام‌آرام شکل دیگری پیدا می‌کند.

بونگ جون هو بدون اینکه فیلمش تبدیل به سخنرانی اجتماعی شود، اختلاف طبقاتی، فقر، ثروت و رؤیای صعود اجتماعی را وارد یک داستان بسیار سرگرم‌کننده می‌کند. «انگل» چند بار ژانر عوض می‌کند و هر بار هم کنترل داستان را حفظ می‌کند.

اگر دنبال فیلمی هستید که هم بتوان درباره‌اش فکر کرد و هم هنگام تماشایش حوصله‌تان سر نرود، این بهترین نقطه شروع فهرست است.

۲. جاده مالهالند (Mulholland Drive)

«جاده مالهالند» فیلمی نیست که همه چیز را برایتان توضیح دهد. زنی پس از یک تصادف حافظه‌اش را از دست می‌دهد و با بازیگری جوان که تازه وارد لس‌آنجلس شده همراه می‌شود تا هویت واقعی خود را پیدا کند. از این نقطه، مرز میان واقعیت، رؤیا، هالیوود و خیال به‌تدریج محو می‌شود.

دیوید لینچ به‌جای ساخت یک معمای معمولی، تجربه‌ای خلق کرده که بخشی از جذابیتش دقیقا در ابهام آن است. ممکن است بعد از پایان فیلم سراغ تفسیرها بروید و حتی با دیدن دوباره آن برداشت کاملا متفاوتی پیدا کنید.

اگر از فیلم‌هایی لذت می‌برید که بعد از تیتراژ هم رهایتان نمی‌کنند، «جاده مالهالند» یکی از مهم‌ترین فیلم هایی است که باید دید.

۳. خون به پا خواهد شد (There Will Be Blood)

دنیل پلین‌ویو مردی جاه‌طلب است که در سال‌های آغازین صنعت نفت آمریکا به‌دنبال زمین و ثروت می‌گردد. اما «خون به پا خواهد شد» فقط داستان پولدارشدن یک مرد نیست؛ فیلم درباره طمع، قدرت، تنهایی، مذهب و میل انسان به سلطه است.

دنیل دی لوئیس یکی از ماندگارترین بازی‌های دوران حرفه‌ای خود را ارائه می‌دهد و پل توماس اندرسون هم اجازه می‌دهد شخصیت اصلی به‌جای توضیح‌دادن خودش، از طریق رفتار و انتخاب‌هایش شناخته شود.

«خون به‌ پا خواهد شدِ» اندرسون شاهکار قرن ۲۱ او درباره‌ عشق، مرگ، ایمان، آز و تمامی احساساتی است که خون و نفت در آمریکای قرن بیستم با خود به همراه داشت. این فیلم سعی می‌کند تا داستانی آزاردهنده را در لوای یک مکتشف چاه‌های نفت، یعنی دنیل پلین ویو (با بازی فوق‌العاده‌ی دنیل دی لوئیسِ اسطوره‌ای) که به‌دنبال رؤیایی وحشیانه و توخالی است، به خورد بیننده بدهد. در واقع شخصیت اصلی داستان بهترین رؤیای آمریکایی را تجسم می‌کند و درنهایت بدترین آن نصیبش می‌شود.

این فیلم چشم‌انداز ژرف و عمیقی از وضعیت مغشوش آمریکا در آن دوره ارائه می‌دهد و البته منکر پیشرفت و دستاوردهای جدید این کشور نمی‌شود. ماجرای فیلم با قهرمان اصلی خود که مانند موجودی کهن سر از قبر برمی‌دارد، در سال ۱۸۹۸ جان می‌گیرد و در سال ۱۹۲۷ به‌ پایان می‌رسد. در واقع این فیلم اقتباسی زیبا از رمانی به‌نام «نفت» است که سال ۱۹۲۷ منتشر شد و از سوی دیگر بیننده را به یاد فیلم «همشهری کین»، شاهکار عصر نوین سینمای آمریکا، می‌اندازد.

۴. در حال و هوای عشق (In the Mood for Love)

دو همسایه در هنگ‌کنگ دهه ۱۹۶۰ متوجه می‌شوند همسرانشان احتمالا با یکدیگر رابطه دارند. نزدیکی این دو از دل همین کشف شکل می‌گیرد، اما «در حال و هوای عشق» بیش از آنکه درباره یک رابطه باشد، درباره چیزهایی است که گفته نمی‌شوند.

نگاه‌ها، راهروهای باریک، موسیقی تکرارشونده، لباس‌ها و سکوت‌ها در این فیلم به اندازه دیالوگ‌ها اهمیت دارند. وونگ کار وای یکی از زیباترین تصاویر سینمایی از حسرت و عشقی ساخته که شاید هیچ‌وقت فرصت کامل‌شدن پیدا نکند.

اگر انتظار یک عاشقانه پرحادثه دارید، احتمالا انتخاب مناسبی نیست؛ اما اگر فیلمی می‌خواهید که فضا و احساسش مدت‌ها در ذهن بماند، آن را از دست ندهید.

۵. مهتاب (Moonlight)

«مهتاب» زندگی چیرون را در سه دوره کودکی، نوجوانی و بزرگسالی دنبال می‌کند. او در محیطی خشن بزرگ می‌شود و هم‌زمان تلاش می‌کند هویت، احساسات و جایگاه خود را در جهان پیدا کند.

بری جنکینز بدون استفاده از ملودرام‌های اغراق‌آمیز، مخاطب را بسیار به شخصیت اصلی نزدیک می‌کند. سه بازیگر متفاوت چیرون را در سنین مختلف بازی می‌کنند، اما فیلم کاری می‌کند که احساس کنید یک انسان واحد را در حال تغییر می‌بینید.

«مهتاب» آرام است، اما آرام‌بودنش به معنی کم‌اتفاق‌بودن نیست. تقریبا هر مکالمه و سکوت چیزی از شخصیت اصلی آشکار می‌کند. اگر دنبال فیلمی عاطفی و صمیمی هستید که بعد از پایان هم همراهتان بماند، انتخاب بسیار خوبی است.

طی ۱۷ سال گذشته فیلم‌های دوست‌داشتنی و قابل‌دفاعی به صنعت سینما عرضه شده‌اند که «مهتاب» یکی از شگفت‌انگیزترین و خاص‌ترین آنهاست. وقتی برای اولین بار فیلم را می‌بینید، کشش عاطفی شدید و صمیمانه‌ای به این فیلم احساس می‌کنید و به این نتیجه می‌رسید که زحمتی که برای فیلم کشیده شده است، ثمر داده است. ناگفته نماند که بخشی از کشش این فیلم مربوط به شخصیت اصلی آن چرون است؛ یک پسربچه، یک نوجوان و یک مرد. مردم اغلب درباره‌ شناخت شخصیت یا ارتباطی که با شخصیت اصلی فیلم برقرار کرده‌اند صحبت می‌کنند، اما آنچه در فیلم جنکینز اتفاق می‌افتد متفاوت‌ است. شما احساس نزدیکی عمیقی با او دارید و در قبالش احساس مسئولیت می‌کنید.

۶. جایی برای پیرمردها نیست (No Country for Old Men)

مردی در بیابان به صحنه یک معامله مواد مخدر برمی‌خورد و چمدانی پر از پول پیدا می‌کند. تصمیم او برای برداشتن پول، آنتون چیگور را وارد زندگی‌اش می‌کند؛ قاتلی که خاویر باردم با بازی ترسناک و سردش به یکی از مشهورترین شرورهای سینمای معاصر تبدیل کرده است.

برادران کوئن فیلم را مثل یک تعقیب‌وگریز جنایی آغاز می‌کنند، اما در پس آن درباره شانس، خشونت، پیری و جهانی حرف می‌زنند که قوانین قدیمی دیگر در آن جواب نمی‌دهند.

تعلیق فیلم بدون موسیقی‌های پرسر‌وصدا یا تدوین عصبی ساخته می‌شود و همین خونسردی آن را ترسناک‌تر می‌کند.

۷. درخشش ابدی یک ذهن پاک (Eternal Sunshine of the Spotless Mind)

اگر می‌توانستید تمام خاطرات رابطه‌ای شکست‌خورده را پاک کنید، این کار را می‌کردید؟ «درخشش ابدی یک ذهن پاک» این ایده علمی‌تخیلی را به یکی از انسانی‌ترین عاشقانه‌های قرن تبدیل می‌کند.

جوئل متوجه می‌شود کلمنتاین خاطرات رابطه‌شان را از ذهنش پاک کرده و خودش هم تصمیم می‌گیرد همین کار را انجام دهد؛ اما وقتی روند پاک‌شدن خاطرات آغاز می‌شود، تازه می‌فهمد چه چیزهایی را دارد از دست می‌دهد.

جیم کری اینجا بسیار متفاوت از نقش‌های کمدی مشهورش ظاهر می‌شود و کیت وینسلت نیز شخصیتی پرانرژی و پیچیده می‌سازد. فیلم درباره عشق کامل نیست؛ درباره این است که آیا با دانستن دردهای یک رابطه باز هم حاضر هستیم آن را تجربه کنیم.

«درخشش ابدی یک ذهن پاک» فیلمی است که شاید دلتان بخواهد با وجود این‌همه بازیگر حرفه‌ای مثل جیم کری یا کیت وینسلت آن را دوباره در فرمی بهتر بازنویسی کنید، چون کافمن نویسنده‌ای است که ذاتا تلخ و با حساسیت و بدبینی خاصی می‌نویسد و وابستگی عمیقی به نبوغ وسواس‌گونه‌ میشل گوندری دارد.

۸. برو بیرون (Get Out)

کریس برای اولین بار به خانه خانواده دوست‌دخترش می‌رود. همه بیش از حد مهربان و روشنفکر به نظر می‌رسند، اما رفتارهای کوچک و عجیب به‌تدریج نشان می‌دهند چیزی درست نیست.

این اثر کنایه‌آمیز و هیجان‌انگیز با موضوع نژادپرستی به فیلم «حدس بزن چه کسی برای شام می‌آید» استنلی کریمر شباهت دارد. بازیگر بریتانیایی این فیلم، دنیل کالویا، نقش کریس، دوست‌پسر سیاه‌پوست رز، زنی جوان و سفیدپوست و زیبا با بازی آلیسون ویلیامز را بازی می‌کند. آنها به‌تازگی با یکدیگر دوست شده‌اند و او قصد دارد کریس را به خانه ببرد تا با پدر و مادر بسیار ثروتمند و روشن‌فکر خود، دین و میسی، که جراح و روان‌درمانگرند، آشنا شود. رز می‌گوید که احتمالا پدر خیرخواهش به کریس خواهد گفت که اگر می‌توانست برای سومین بار به اوباما رأی می‌داد.

یکی از نقاط قوت فیلم این است که پیام اجتماعی هرگز جای سرگرمی را نمی‌گیرد. معما مرحله‌به‌مرحله باز می‌شود و هرچه کریس بیشتر حقیقت را می‌فهمد، فیلم هم ترسناک‌تر می‌شود.

۹. شهر اشباح (Spirited Away)

چی‌هیرو همراه والدینش وارد دنیایی ناشناخته می‌شود و پس از تبدیل‌شدن پدر و مادرش به خوک، مجبور است در حمام ارواح کار کند و راهی برای نجات خانواده‌اش پیدا کند.

«شهر اشباح» یکی از بهترین نمونه‌های توانایی میازاکی در ساخت جهانی است که هم برای کودکان جذاب است و هم بزرگسالان می‌توانند لایه‌های عمیق‌تری در آن پیدا کنند. موجودات عجیب، قطار روی آب، شهر ارواح و شخصیت بدون چهره فقط عناصر فانتزی نیستند؛ هرکدام بخشی از مسیر رشد چی‌هیرو را می‌سازند.

در «شهر اشباح»، با دختری مواجهیم که دوران کودکی را پشت‌سر گذاشته و در آستانه‌ ورود به دوران جوانی است. در شروع داستان، چی‌هیرو شروع به روایت می‌کند و آنچه ما از طرز نشستن او در ماشین دستگیرمان می‌شود، کودکی اوست. اما در روند داستان، او به لحاظ ظاهر، نگرش، احساسات و معنویت از کودک به زنی جوان تکامل می‌یابد. البته مشخص است که تکامل هزینه‌ای دارد و قهرمان داستان ما باید آن را بپردازد. او اولین و مهم‌ترین تکیه‌گاه یک کودک یعنی پدر و مادر و نامش را که در واقع مبین هویت اوست، از دست می‌دهد و در استراحتگاه ارواح او را «هیچ‌چیز» می‌نامند. این فیلم اثری زیبا و مراقبه‌‌ای خلسه‌وار مانند دیگر آثار سحرانگیز میازاکی است.

اگر دنبال یک انیمیشن زیبا هستید که بعد از چند بار دیدن هم تازگی داشته باشد، «شهر اشباح» انتخابی مطمئن است.

۱۰. شبکه اجتماعی (The Social Network)

داستان شکل‌گیری فیس‌بوک روی کاغذ شاید شبیه موضوعی مناسب یک مستند اقتصادی باشد، اما دیوید فینچر و آرون سورکین آن را به درامی سریع درباره جاه‌طلبی، دوستی، خیانت و قدرت تبدیل کرده‌اند.

فیلم هم‌زمان چند دعوای حقوقی را دنبال می‌کند و از خلال آنها نسخه‌های متفاوتی از شکل‌گیری بزرگ‌ترین شبکه اجتماعی آن دوران را می‌بینیم. دیالوگ‌ها سریع‌اند، تدوین بسیار دقیق است و موسیقی ترنت رزنر و اتیکوس راس فضایی سرد و مدرن ایجاد می‌کند.

«شبکه اجتماعی» بیشتر از آنکه درباره خود فیس‌بوک باشد، درباره نسلی است که روابط انسانی را از نو تعریف کرد و در این مسیر چیزهایی را هم از دست داد.

۱۱. مکس دیوانه؛ جاده خشم (Mad Max: Fury Road)

داستان «جاده خشم» پیچیده نیست: فرار، تعقیب و تلاش برای زنده‌ماندن. اما جورج میلر همین ساختار ساده را به کلاس درسی درباره ساخت اکشن تبدیل می‌کند.

بخش بزرگی از فیلم یک تعقیب‌وگریز عظیم در بیابان است، با خودروهایی عجیب، بدلکاری‌های واقعی و تدوینی که اجازه نمی‌دهد تماشاگر موقعیت شخصیت‌ها را گم کند. با وجود نام «مکس دیوانه»، شخصیت فیوریوسا با بازی شارلیز ترون قلب اصلی داستان است.

همان‌طور که اغلب دوستداران سینما می‌دانند، این فیلم چهارمین قسمت از سری فیلم‌های «مکس دیوانه» است و کارگردان آن یعنی جرج میلر یکی از طراحان قدیمی است که از طرفی بین سایر همکاران سینمای دیجیتال خود محبوبیت خاصی دارد. جرج میلر در این فیلم پرکشمکش و ساختارشکن که فضاسازی جدیدی دارد، به سبک تازه‌ای از این دست فیلم‌ها رسیده است.

اگر مدت‌هاست می‌گویید «یک فیلم خوب می‌خواهم که فقط سرگرمم کند»، این یکی از بهترین انتخاب‌های ممکن است.

۱۲. منطقه مورد علاقه (The Zone of Interest)

فرمانده اردوگاه آشویتس به همراه همسر و فرزندانش در خانه‌ای زیبا درست کنار اردوگاه زندگی می‌کند. گلیزر تقریبا هیچ‌گاه دوربین را وارد خود اردوگاه نمی‌کند؛ وحشت اصلی از طریق صدای تیراندازی، فریادها و دودهایی ساخته می‌شود که در پس‌زمینه زندگی روزمره خانواده حضور دارند.

همین فاصله یکی از ترسناک‌ترین ویژگی‌های فیلم است. آدم‌هایی را می‌بینیم که در کنار یکی از بزرگ‌ترین جنایت‌های تاریخ، درباره باغ، مهمانی و آینده شغلی حرف می‌زنند.

«منطقه مورد علاقه» فیلم راحتی نیست، اما یکی از مهم‌ترین آثار سال‌های اخیر درباره عادی‌شدن شر است.

۱۳. فرزندان انسان (Children of Men)

در آینده‌ای نزدیک، انسان‌ها دیگر قادر به فرزندآوری نیستند و جامعه در آستانه فروپاشی قرار دارد. در چنین جهانی، کشف یک زن باردار می‌تواند همه چیز را تغییر دهد.

آلفونسو کوارون به‌جای ساخت جهانی پر از ابزارهای عجیب علمی‌تخیلی، آینده‌ای می‌سازد که ترسناک‌بودنش از شباهتش به زمان حال می‌آید. جنگ، مهاجرت، اقتدارگرایی و ناامیدی همه در پس‌زمینه حضور دارند.

چند پلان بلند مشهور فیلم هنوز هم از نمونه‌های درخشان فیلم‌برداری و طراحی صحنه در سینمای اکشن هستند.

۱۴. حرامزاده‌های لعنتی (Inglourious Basterds)

تارانتینو تاریخ جنگ جهانی دوم را برمی‌دارد و نسخه خودش را از آن می‌سازد. فیلم از چند داستان تشکیل شده که در نهایت به یک سینمای کوچک در پاریس اشغالی می‌رسند.

کریستف والتس در نقش هانس لاندا یکی از به‌یادماندنی‌ترین شخصیت‌های منفی قرن را خلق می‌کند. نکته جالب این است که بسیاری از پرتنش‌ترین سکانس‌های فیلم نه با تیراندازی، بلکه با گفت‌وگو ساخته شده‌اند.

«حرامزاده‌های لعنتی» هم خشن است، هم خنده‌دار و هم عاشق خود سینما. اگر با جهان تارانتینو ارتباط برقرار می‌کنید، از بهترین آثار اوست.

۱۵. شهر خدا (City of God)

«شهر خدا» رشد چند نوجوان را در یکی از مناطق فقیرنشین ریو دو ژانیرو دنبال می‌کند؛ جایی که جرم و خشونت تقریبا بخشی از زندگی روزمره شده‌اند.

راوی فیلم، راکت، برخلاف بسیاری از اطرافیانش دوست دارد عکاس شود. همین نگاه به فیلم اجازه می‌دهد هم درون چرخه خشونت باشد و هم آن را از فاصله ببیند.

تدوین سریع، بازیگران جوان، انرژی بصری و ساختار اپیزودیک باعث می‌شوند فیلم با وجود موضوع تلخش بسیار پرکشش باشد.

۱۶. زودیاک (Zodiac)

فیلم درباره تحقیقات طولانی برای یافتن قاتل زنجیره‌ای معروف زودیاک است؛ اما به‌جای اینکه مثل بسیاری از آثار جنایی فقط روی قاتل تمرکز کند، وسواس آدم‌هایی را نشان می‌دهد که سال‌ها عمرشان را صرف حل پرونده می‌کنند.

دیوید فینچر جزئیات تحقیقات، گزارش‌های روزنامه و سرنخ‌های متعدد را با وسواس کنار هم قرار می‌دهد. نتیجه فیلمی است که شاید پاسخ قطعی همه سؤالات را ندهد، اما دقیقا به همین دلیل حس یک پرونده واقعی را منتقل می‌کند.

۱۷. گرگ وال استریت (The Wolf of Wall Street)

جردن بلفورت با فروش سهام کم‌ارزش ثروتی عظیم می‌سازد و خیلی زود وارد جهانی از پول، فساد، مواد مخدر و زیاده‌روی می‌شود.

اسکورسیزی به‌جای ساختن یک زندگینامه خشک، مخاطب را وسط همین سبک زندگی قرار می‌دهد. انرژی فیلم، بازی دی‌کاپریو و طنز اغراق‌آمیز باعث می‌شوند سه ساعت فیلم بسیار سریع‌تر از چیزی که انتظار دارید بگذرد.

نکته مهم این است که جذاب‌بودن زندگی بلفورت به معنی تأیید آن نیست؛ فیلم دقیقا نشان می‌دهد چگونه جذابیت، پول و قدرت می‌توانند فساد را عادی کنند.

۱۸. شوالیه تاریکی (The Dark Knight)

«شوالیه تاریکی» فقط یکی از بهترین فیلم‌های ابرقهرمانی نیست؛ یک تریلر جنایی کامل است که شخصیت‌های بتمن و جوکر را در مرکز بحثی درباره نظم، آشوب و اخلاق قرار می‌دهد.

هیث لجر با جوکری که هیچ‌چیز برای از دست‌دادن ندارد نیروی محرک داستان است. در مقابل، بتمن باید تصمیم بگیرد تا کجا حاضر است برای شکست او پیش برود.

حتی اگر به فیلم‌های ابرقهرمانی علاقه ندارید، ساختار جنایی و شخصیت‌پردازی فیلم ارزش تماشا دارد.

۱۹. ورود (Arrival)

وقتی سفینه‌های موجودات فضایی در نقاط مختلف زمین ظاهر می‌شوند، دولت آمریکا از زبان‌شناسی به نام لوئیس بنکس می‌خواهد راهی برای ارتباط با آنها پیدا کند.

«ورود» برخلاف بسیاری از فیلم‌های موجودات فضایی درباره انفجار و جنگ نیست؛ مسئله اصلی زبان، ارتباط و این پرسش است که آیا شیوه‌ای متفاوت برای درک زمان می‌تواند زندگی انسان را تغییر دهد.

ایمی آدامز مرکز احساسی فیلم است و دنی ویلنوو کاری می‌کند که یک ایده بزرگ علمی‌تخیلی در نهایت به داستانی بسیار شخصی تبدیل شود.

۲۰. جدایی نادر از سیمین (A Separation)

سیمین می‌خواهد همراه همسر و دخترش از ایران مهاجرت کند، اما نادر به‌خاطر مراقبت از پدر سالمندش حاضر به رفتن نیست. جدایی این دو مجموعه‌ای از تصمیم‌ها و اتفاقات را به راه می‌اندازد که دو خانواده را درگیر می‌کند.

قدرت فیلم در این است که تقریبا هیچ‌کس کاملا حق یا کاملا مقصر نیست. هر بار که فکر می‌کنید حقیقت روشن شده، اطلاعات تازه‌ای قضاوت شما را تغییر می‌دهد.

«جدایی نادر از سیمین» بدون نیاز به اتفاقات بزرگ، از تصمیم‌های کوچک آدم‌های معمولی تعلیقی قدرتمند می‌سازد.

۲۱. اوپنهایمر (Oppenheimer)

کریستوفر نولان زندگی جی. رابرت اوپنهایمر، فیزیکدانی که نقش مرکزی در پروژه منهتن و ساخت بمب اتم داشت، به فیلمی سه‌ساعته با ریتم یک تریلر تبدیل می‌کند.

فیلم فقط درباره ساخت بمب نیست؛ درباره مسئولیت علمی، قدرت سیاسی، جاه‌طلبی و انسانی است که بعد از رسیدن به بزرگ‌ترین موفقیت حرفه‌ای زندگی‌اش باید با پیامدهای آن روبه‌رو شود.

کیلین مورفی اجرایی کنترل‌شده و درونی دارد و فیلم از چهره او به اندازه انفجارها استفاده می‌کند.

۲۲. زندگی‌های گذشته (Past Lives)

نورا و هه‌سونگ در کودکی در کره جنوبی دوستان بسیار نزدیکی بودند، اما مهاجرت خانواده نورا آنها را از هم جدا می‌کند. سال‌ها بعد دوباره با هم ارتباط می‌گیرند و سرانجام در نیویورک ملاقات می‌کنند.

«زندگی‌های گذشته» درباره این نیست که یک شخصیت «باید» با چه کسی باشد؛ درباره مسیرهایی است که انتخاب می‌کنیم و زندگی‌هایی که ممکن بود داشته باشیم.

سلین سانگ از حسرت و احتمال، عاشقانه‌ای ساخته که به‌جای پیچش داستانی بزرگ به گفت‌وگو، سکوت و نگاه متکی است.

۲۳. آناتومی یک سقوط (Anatomy of a Fall)

پس از مرگ مردی در مقابل خانه‌اش، همسر او مظنون اصلی پرونده می‌شود. آنچه ابتدا معمایی درباره قتل یا خودکشی است، خیلی زود به کالبدشکافی یک ازدواج تبدیل می‌شود.

در دادگاه، مکالمات و اختلافات خصوصی زوج به مدرک تبدیل می‌شوند و مخاطب هم مثل هیئت منصفه مجبور است از تکه‌های ناقص اطلاعات نتیجه بگیرد.

فیلم پاسخ‌های آسان نمی‌دهد و دقیقا به همین دلیل بحث درباره آن بعد از پایان ادامه پیدا می‌کند.

۲۴. همه‌چیز همه‌جا به یکباره (Everything Everywhere All at Once)

اولین مشکل اِولین وانگ رسیدگی به مالیات کسب‌وکار خانوادگی است. چند دقیقه بعد، او باید میان جهان‌های موازی حرکت کند و نسخه‌های متفاوت خودش را بشناسد.

فیلم با ایده مولتی‌ورس بازی می‌کند، اما زیر همه مبارزه‌ها و شوخی‌های عجیب، داستانی ساده درباره خانواده، پشیمانی و انتخاب وجود دارد.

ممکن است شلوغی و سرعت فیلم برای همه جذاب نباشد، اما کمتر فیلمی در سال‌های اخیر چنین آزادانه از قواعد ژانر عبور کرده است.

۲۵. پرتره بانویی در آتش (Portrait of a Lady on Fire)

نقاش جوانی مأمور می‌شود پرتره زنی را بکشد که قرار است برای ازدواج فرستاده شود. چون مدل حاضر نیست برای نقاشی بنشیند، ماریان مجبور است روزها او را مشاهده کند و شب‌ها از حافظه نقاشی بکشد. همین نگاه‌کردن تدریجی پایه یک دارم می‌شود.

«پرتره بانویی در آتش» فیلمی درباره عشق، خاطره و خود عمل نگاه‌کردن است و بسیاری از تصاویرش کیفیتی شبیه نقاشی دارند.

۲۶. روما (Roma)

کوارون برای ساخت «روما» به خاطرات کودکی خودش در مکزیکوسیتی دهه ۱۹۷۰ برمی‌گردد. شخصیت اصلی کلئو، خدمتکار خانواده‌ای از طبقه متوسط است که زندگی شخصی‌اش هم‌زمان با بحران‌های خانواده کارفرمایش تغییر می‌کند.

فیلم سیاه‌وسفید است و بسیاری از صحنه‌ها با نماهای بلند و دقیق ساخته شده‌اند. اتفاقات سیاسی و اجتماعی بزرگ در پس‌زمینه جریان دارند، اما تمرکز فیلم همیشه روی زندگی روزمره آدم‌ها باقی می‌ماند.

۲۷. ندیمه (The Handmaiden)

کلاهبرداری نقشه می‌کشد با کمک جیب‌بری جوان ثروت زنی اشرافی را تصاحب کند. زن جوان به‌عنوان ندیمه وارد خانه می‌شود، اما رابطه شخصیت‌ها خیلی زود پیچیده‌تر از نقشه اولیه می‌شود.

پارک چان ووک کهنه‌‌کار سینمای افراطی است که به‌خاطر سه‌گانه وحشیانه‌اش درباره انتقام یعنی «هم‌دردی با آقای انتقام»، «اولد بوی» و «بانوی انتقام» شهرت دارد. او «ندیمه» را با همکاری نویسنده‌اش، جئونگ سئو کیونگ، از رمان مشهور سارا واترز، نویسنده انگلیسی، اقتباس کرده است. «ندیمه» یکی از بهترین فیلم هایی که باید دید، داستانی با ته‌مایه‌های جنایت، عشق و خیانت دارد. این موضوعات را کارگردان از لندن ویکتوریایی به کره تحت‌استعمار ژاپن در دهه ۱۹۳۰ پیوند زده است. بر این اساس، او یک اثر هیجان‌انگیز خلق می‌کند تا با «ربکا» آلفرد هیچکاک یا «شیطان‌صفتان» هنری جورجز کلوزو مقایسه شود.

۲۸. یی یی (Yi Yi)

«یانگ یانگ» کوچک‌ترین فرزند «یان» است که تنها یک خواهر دارد. این پسر کوچک ذاتا عکاس است و تخصص او گرفتن عکس از پشت سر آدم‌هاست، زوایایی از بدن انسان که خودش قادر به دیدن آنها نیست. به‌سختی می‌توان پذیرفت نام‌گذاری این کودک ۸ساله که نامش تکرار اسم کارگردان (ادروارد یانگ) است تصادفی باشد. یانگ فیلم‌ساز زیرکی است که می‌خواهد تغییری ژرف در خودِ درونی انسان به‌ وجود بیاورد. یک هنرمند تجسمی به‌ تمام‌ معنا که قصد دارد زندگی را از تمام زوایایش زیر ذره‌بین بگذارد.

فیلم نزدیک سه ساعت است، اما هدفش تعریف یک ماجرای بزرگ نیست. ادوارد یانگ از اتفاقات ساده زندگی روزمره تصویری وسیع از خانواده، عشق، شکست و گذر زمان می‌سازد.

۲۹. پشت و رو (Inside Out)

رایلی پس از نقل‌مکان خانواده‌اش با تغییرات بزرگی روبه‌رو می‌شود. داستان اصلی اما در ذهن او اتفاق می‌افتد؛ جایی که شادی، غم، ترس، خشم و انزجار تلاش می‌کنند او را هدایت کنند.

با گذشت ۲ دهه از قرن ۲۱ کمپانی پیکسار همچنان رکورددار استقبال از ایده‌های خلاقانه‌ی فیلم‌سازان مختلف در عرصه‌ تولید انیمیشن است. به‌ نظر می‌رسد از فیلم‌های پیکسار به‌گونه‌ای متفاوت استقبال می‌شود. مجله‌ی نیویورک تایمز در اقدامی مهیج تصمیم می‌گیرد تا برای انتخاب یکی از بهترین آثار این کمپانی یک نظرسنجی در فضای مجازی انجام بدهد، اما همان‌طور که حتما خودتان هم تجربه‌ دیدن انیمیشن‌های زیبای کمپانی پیکسار را داشته‌اید، انتخاب یک اثر برتر از میان آثار این استودیو کار مشکلی است. انیمیشن‌هایی مانند «بالا»، «داستان اسباب‌بازی‌های ۳»، «رتتویی» و «کارخانه هیولاها» از محبوب‌ترین آثار پیکسارند.

«پشت و رو» نمونه خوبی از انیمیشنی است که کودکان می‌توانند از ماجراجویی‌اش لذت ببرند و بزرگسالان معنای دیگری از آن بگیرند. قسمت دوم این انمیشن هم حسابی جذاب است.

۳۰. دزدان فروشگاه (Shoplifters)

خانواده‌ای فقیر در توکیو بخشی از نیازهای خود را با دزدی‌های کوچک تأمین می‌کنند. یک شب دختر خردسالی را پیدا می‌کنند که ظاهرا در خانه خودش شرایط خوبی ندارد و او را به جمعشان می‌آورند.

کسانی که مدام از خود می‌پرسند «فیلم چی ببینم»، تماشای «دزدان فروشگاه» را توصیه می‌کنیم. این فیلم اثری پیچیده، ظریف و رازآلود است که با پایان‌بندی شگفت‌انگیز خود شما را حیرت‌زده می‌کند. این فیلم یکی دیگر از درام‌های خانوادگی پیچیده و ظریف به‌سبک آثار کلاسیک ژاپنی است و در آن کورییدا خود را به استادی مدرن تبدیل می‌کند. تغییرات مهم داستانی در این فیلم، به‌جز افشاگری بزرگ و دل‌خراش بخش پایانی، تقریبا مخفیانه اتفاق می‌افتند. این فیلم به‌رغم تمام ملایمت‌هایش، ویران‌کننده ژاپن مدرن، ناکارآمدی‌ها و ریاکاری‌هایش را به تصویر می‌کشد.

۳۱. پسرانگی (Boyhood)

ویژگی مشهور «پسرانگی» این است که طی حدود ۱۲ سال و با همان بازیگران فیلم‌برداری شده است. بنابراین میسون واقعا جلوی دوربین از کودکی به جوانی می‌رسد.

این فیلم داستان ساده‌ زندگی یک کودک در درام لینکلیتر است. فیلم «پسرانگی» به روایتی فوق‌العاده تبدیل می‌شود و واقع‌گرایانه و قدرتمند ۱۲ سال از زندگی پسربچه‌ای به‌نام میسون (از دبستان تا دوران بلوغ) را روایت می‌کند. در آغاز فیلم، میسون ۶ سال دارد و زمانی‌ که فیلم به‌ پایان می‌رسد، او تقریبا ۱۸ساله است. سال‌ها که می‌گذرند، میسون در برابر دیدگان بیننده رشد می‌کند. پیشرفتی که ممکن است گاهی خیلی هم به چشم نیاید، اما لحظاتی در فیلم شما را غافل‌گیر می‌کنند، مانند وقتی که در برابر آینه خودتان را می‌بینید و با تعجب می‌پرسید چطور این همه سال گذشت؟!

۳۲. داگویل (Dogville)

گریس، با بازی نیکول کیدمن، هنگام فرار از گروهی خلافکار وارد شهری کوچک می‌شود. مردم قبول می‌کنند پنهانش کنند، اما در مقابل به‌تدریج خواسته‌های بیشتری از او دارند. مهم‌ترین ویژگی فیلم طراحی صحنه آن است: تقریبا هیچ دیوار واقعی‌ای وجود ندارد و مرز خانه‌ها فقط با خطوط روی زمین مشخص شده است. این فرم تئاتری باعث می‌شود تمرکز کاملا روی رفتار انسان‌ها باشد.

لارس فون تریه، استاد درخشان جشنواره فیلم کن، باری دیگر با فیلم ۳ساعته‌ای به‌نام «داگویل» به سینما بازگشت. این فیلم با بازی نیکول کیدمن، پل بتانی و لورن باکال بیش از سایر فیلم‌های جشنواره کن ۲۰۰۳ سروصدا کرد. فون تریه که برخی از منتقدان سال‌ها آثار او را دارای حماقتی فریبنده و نوجوانانه می‌دانستند، همه را مجبور کرد که اعتراف کنند «داگویل» اثری جذاب، از نظر فنی کامل و با بازی‌های خوب است.

۳۳. محبوب میلیون دلاری (Million Dollar Baby)

مگی فیتزجرالد می‌خواهد بوکسور حرفه‌ای شود و از مربی سالخورده‌ای به نام فرانکی دان می‌خواهد آموزش او را قبول کند. فرانکی ابتدا حاضر نیست، اما رابطه میان این دو به‌تدریج شکل دیگری پیدا می‌کند.

کلینت ایستوود کارگردانی است که گاهی اوقات آثارش را با همان کیفیتی که می‌سازد، به‌ نمایش می‌گذارد؛ سریع، باکیفیت، بی‌حاشیه و بی‌سروصدا. «دختر میلیون‌دلاری» اثری است که جشنواره‌ها و جوایز مختلف را پیش از ماه دسامبر ۲۰۰۴ پشت‌سر گذاشت و زودهنگام برای منتقدان روی پرده رفت و آنها را تحت‌تأثیر قرار داد. هرچند بعد از «دختر میلیون‌دلاری» (اثری که دومین اسکار را برای کارگردانش به‌ ارمغان آورد) مردم چندان فیلم‌های ایستوود ارتباط برقرار نکردند، منحصر‌به‌فردبودن این مرد در هالیوود انکارناپذیر است. کلینت ایستوود در سال‌های ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۶ درگیر فعالیت‌های اجتماعی و سیاسی شد و در آمریکا چهره‌‌ای جمهوری‌خواه و طرف‌دار ترامپ به شمار می‌رود، اما نمی‌توان منکر کارهای هنری خوب و قوی این کارگردان معروف آمریکایی‌ شد. آثاری مثل «شکست‌ناپذیر» (Invictus) که درباره‌ی نلسون ماندلا بود یا فیلم «نابخشوده» (Unforgiven).

۳۴. مهلکه (The Hurt Locker)

ویلیام جیمز متخصص خنثی‌کردن بمب است و رفتار بی‌پروا و علاقه عجیب او به خطر، هم‌تیمی‌هایش را نگران می‌کند. «مهلکه» بیش از آنکه درباره سیاست جنگ عراق باشد، درباره تأثیری است که زندگی در وضعیت خطر دائمی روی انسان می‌گذارد. جیمز در زندگی عادی احساس غریبی می‌کند، اما وسط جنگ دقیقا می‌داند چه کاری باید انجام دهد.

زمانی‌ که کاترین بیگلو به‌‌عنوان اولین زن اسکار بهترین کارگردانی را برای فیلم «مهلکه» از آنِ خود کرد، تاریخ‌ساز شد. او توانست در صنعت مردانه‌ فیلم‌سازی آمریکا، به‌‌عنوان شخصی که موقعیت برابری با مردان برای خود دست‌وپا کرده است، بدرخشد و این نقطه‌ی عطف سینمایی‌سیاسی در هالیوود است. از طرفی خانم کاترین بیگلو در ژانر جنگی که معمولا زنان به آن نمی‌پردازند یا با ویژگی‌های زنانه فاصله‌ زیادی دارد، موفق به کسب چنین جایگاهی شده است.

۳۵. مونیخ (Munich)

پس از کشته‌شدن اعضای تیم اسرائیل در المپیک مونیخ ۱۹۷۲، گروهی مأمور می‌شوند افراد مرتبط با عملیات را پیدا و ترور کنند. اسپیلبرگ به‌جای تبدیل ماجرا به داستانی ساده از قهرمان و شرور، روی هزینه روانی چرخه انتقام تمرکز می‌کند. هرچه عملیات جلوتر می‌رود، شخصیت اصلی بیشتر درباره مأموریت، هدف و نتیجه خشونت دچار تردید می‌شود.

«مونیخ» یک تریلر جاسوسی پرتنش است، اما پرسش اصلی‌اش اخلاقی است: خشونت تا کجا می‌تواند پاسخ خشونت باشد؟

استیون اسپیلبرگ یکی از قوی‌ترین کارگردانان حال حاضر آمریکاست که در قرن ۲۱ کمتر به او توجه شده است. در دهه‌ ۱۹۹۰، اسپیلبرگ توانست از هنرمندی مردمی به نویسنده‌‌ای معتبر تبدیل شود و طی یک دهه، آثار دراماتیکِ تاریخی شاخصی همچون فهرست شیندلر (Schindler’s List) و نجات سرباز رایان (Saving Private Ryan) را خلق کند. پس از این ۲ فیلم، اسپیلبرگ آثاری را خلق کرد که در گیشه فوق‌العاده بودند، اما هرگز اقبال این ۲ فیلم را به دست نیاوردند. استعداد ذاتی و نظم این کارگردان معروف باعث می‌شود بیشتر در ژانرهای علمی‌تخیلی، تاریخی، سیاسی، انیمیشن و جاسوسی کار کند. با توجه به آثار شگفتی‌ساز و متنوع این فیلم‌ساز بزرگ، منتقدان مجله‌ نیویورک تایمز به این نتیجه رسیدند که این اثر (مونیخ) از میان چندین اثر دیگر او مانند « لینکلن»، «اسب جنگی» و «پل جاسوسان» در فهرست ما قرار بگیرد.

۳۶. سوختن (Burning)

«سوختن» با الهام از داستان کوتاهی از هاروکی موراکامی ساخته شده است. جونگ‌سو با دختری از گذشته‌اش دوباره آشنا می‌شود، اما ورود مرد ثروتمند و مرموزی به نام بن رابطه آنها را تغییر می‌دهد. بعد از ناپدیدشدن دختر، سوءظن جونگ‌سو به بن بیشتر می‌شود. مسئله اینجاست که فیلم هیچ‌گاه تمام اطلاعات لازم برای اطمینان را به ما نمی‌دهد.

همین شک دائمی «سوختن» را جذاب می‌کند؛ ممکن است دو نفر فیلم را ببینند و درباره حقیقت داستان به دو نتیجه متفاوت برسند.

یو آه‌این در نقش جونگسو، پسری روستایی از پاجو، بازی فوق‌العاده‌ای ارائه می‌دهد. او چهره‌ای دوستانه و کمی ساده‌لوح دارد. جونگسو می‌خواهد نویسنده شود و به آثار نویسندگان آمریکایی مانند ویلیام فاکنر و اسکات فیتز جرالد علاقه دارد. مادرش زمانی که او بچه بوده آنها را ترک کرده و پدر کشاورز تنها و خشمگین او، کهنه‌سربازی است که کلکسیونی از چاقوهای گوناگون دارد.

۳۷. درون لوین دیویس (Inside Llewyn Davis)

لوین دیویس خواننده موسیقی فولک در نیویورک دهه ۱۹۶۰ است؛ بااستعداد، بدخلق و تقریبا همیشه بی‌پول. چند روز از زندگی او را می‌بینیم که میان اجراها، خانه دوستان و تصمیم‌های اشتباه سرگردان است. فیلم درباره موفقیت نیست؛ درباره هنرمندی است که شاید به اندازه کافی خوب باشد اما زمان، شانس یا شخصیت مناسب برای رسیدن به موفقیت را ندارد.

درنهایت مجله‌ تایمز به‌دلیل داستان دایره‌وار و شگفت‌انگیز، موسیقی متن و حتی کاراکتر گربه‌ فیلم، به‌ انتخاب «درون لوین دیویس» می‌رسد، فیلمی که روایتگر داستان زندگی یک خواننده و ترانه‌سرای پیشتاز موسیقی کانتری در دهه‌ ۱۹۶۰ آمریکاست.

اسکار آیزاک خودش قطعات موسیقی فیلم را اجرا می‌کند و موسیقی بخش مهمی از شخصیت‌پردازی است.

۳۸. خوشه‌چینان و من (The Gleaners and I)

«خوشه‌چینان و من» نه یک فیلم مستند بلکه تألیفی سینمایی با الهام از نقاشی معروف «خوشه‌چینان» اثر ژان فرانسوا میلت ( Jean-François Millet) نقاش فرانسوی است. مستندی درباره‌ اهمیت چیزهایی که ما ممکن است آنها را نادیده بگیریم یا از بین ببریم. خوشه‌چینانِ نقاشی میلت زنان روستایی در حال برداشت گندم‌اند. ترکیبی از وقار و صرفه‌جویی که امروزه همه در جست‌وجوی آن هستیم. این اثر درباره‌ فریگانس (ضدمصرف گرایان)، هنرمندان و انزواطلبانی است که به دلایل مختلف از چرخه‌ بی‌رحم مصرف و زوائدی که معرف زندگی مدرن است، فاصله می‌گیرند.

سادگی دوربین دیجیتال بخشی از جذابیت فیلم است و حس می‌کنید همراه کارگردان در سفری شخصی حضور دارید.

۳۹. سیزدهمین (13th)

ایوا دوورنی، کارگردان فیلم «سلما»، در همدردی با جنبش «جان سیاه‌پوستان اهمیت دارد» مستندی به‌شدت رادیکال برای نتفلیکس ساخته است. کارگردان در این اثر این‌طور استدلال می‌کند که زندانی‌شدن مردان سیاه‌پوست در آمریکا پدیده‌ای است که ریشه در دوران برده‌داری دارد. او معتقد است که این شباهت‌ها انعکاسی ضعیف یا کنایه‌آمیز از افکار آن زمان نیستند، بلکه نشانه‌هایی از همان علت بنیادی محسوب می‌شوند. بر حسب اتفاق، «سیزدهمین» درباره متمم سیزدهم قانون اساسی ایالات متحده آمریکاست که در آن برده‌داری و حق دولت برای سلب آزادی افراد به‌استثنای مجرمان لغو شد. به این ترتیب، در ذهنیت قضایی این کشور میان زندان و برده‌داری پیوندی برقرار شد. این نگرش قضایی در دوران جیم کرو، جنگ نیکسون و ریگان علیه جنایت و مواد مخدر، قانون سه‌ضربتی کلینتون و بعد از آن ادامه یافته است.

ایوا دوورنی تلاش می‌کند مسیر تاریخی میان برده‌داری، قوانین نژادی، سیاست مواد مخدر و افزایش جمعیت زندان‌های آمریکا را دنبال کند.

حتی اگر با تمام استدلال‌های فیلم موافق نباشید، «سیزدهمین» مجموعه بزرگی از تصاویر آرشیوی، آمار و گفت‌وگوها را کنار هم می‌گذارد و زمینه خوبی برای بحث فراهم می‌کند.

۴۰. مرگ آقای لازارسکو (The Death of Mr. Lazarescu)

وقتی بیننده برای اولین بار با شخصیت اصلی فیلم مواجه می‌شود، مردی حدودا ۶۰ساله را می‌بیند که با بخش فوریت‌های پزشکی تماس می‌گیرد و از درد معده‌ چهارروزه‌اش شکایت و تقاضای کمک می‌کند. بعد کارگردان به‌مدت دو ساعت‌ و نیم دوربین‌‌به‌دست دنبال مردی در آستانه‌ مرگ است که از این بیمارستان به آن بیمارستان منتقل می‌شود و ما را به دیدن درامی جذاب از جنس کمدی سیاه دعوت می‌کند. آقای لازارسکو جهان را ترک می‌کند بدون اینکه کسی برایش سوگواری کند یا حتی او را بشناسد.

ایده فیلم ساده است، اما همین سفر شبانه تصویری تلخ و گاهی بسیار بامزه از برخورد یک سیستم بزرگ با انسانی ضعیف می‌سازد.

فیلم طولانی است و ریتم عامه‌پسند ندارد؛ اما اگر به موج نوی سینمای رومانی علاقه دارید، از آثار کلیدی این جریان است.

۴۱. بچه (L’Enfant)

«بچه» اثر جنایی قدرتمندی است که حال‌وهوای روحی‌روانی جنایت‌کاری جوان به‌نام برونو (Jérémie Renier) و همسر باردارش سونیا (Déborah François) را روایت می‌کند. برونو با حضور بچه مشکل دارد و می‌خواهد از شر او خلاص شود، اما فیلم‌سازان ما طوری داستان را روایت می‌کنند که شما نمی‌توانید نتیجه بگیرید برونو استحقاق پدرشدن را ندارد. برونو کودک را در بازار سیاه می‌فروشد، اما بعد از دیدن شوکی که به سونیا وارد می‌شود، کودک را برمی‌گرداند. بااین‌حال زن و مرد جوان مدام از هم دورتر می‌شوند. این فیلم دوست‌داشتنی شما را در خود غرق می‌کند و برای دیدن اینکه چه اتفاقی می‌افتد، نفستان را در سینه حبس می‌کنید. این فیلم می‌تواند چنان ذهن شما را درگیر کند که به تئوری‌های جدیدی در باب مسیحیت، فروپاشی سوسیالیسم در اروپا یا حتی حرکت دوربین برسید. حتی شاید بتوانید تعاریف جدیدی از سینمای اروپا یا روبر برسون ارائه کنید.

برادران داردن بدون موسیقی‌های احساسی یا قضاوت مستقیم، دوربین را نزدیک شخصیت‌ها نگه می‌دارند و اجازه می‌دهند پیامد انتخاب‌هایشان را ببینیم.

فیلم در پس داستان شخصی خود درباره مسئولیت فردی و جامعه‌ای حرف می‌زند که پس از تغییرات اقتصادی و سوسیالیسم اروپایی نیز با مسئله فقر و طردشدگی درگیر است.

۴۲. تیمبوکتو (Timbuktu)

گروهی افراطی کنترل تیمبوکتو را در دست گرفته‌اند و برای موسیقی، فوتبال، سیگار و زندگی روزمره مردم قانون وضع می‌کنند. فیلم به‌جای تمرکز بر میدان جنگ، نشان می‌دهد این قوانین چه اثری بر زندگی آدم‌های معمولی دارند.

یکی از مشهورترین صحنه‌های فیلم نوجوانانی هستند که چون فوتبال ممنوع شده، بدون توپ فوتبال بازی می‌کنند.

ایده ساخت «تیمبوکتو» زمانی شکل می‌گیرد که طی حادثه‌ای وحشتناک، اعضای یک گروه اسلامی افراطی زن و مردی مالیایی را به‌ اتهام داشتن روابط نامشروع سنگسار می‌کنند. سیساکو که مسلمانی متولد موریتانی و بزرگ‌شده کشور مالی است، یک سال بعد تصمیم می‌گیرد که تیمبوکتو را بر اساس همین واقعه بسازد. هرچند این فیلم یک اثر هنری واقعی است، به‌نوعی ادای دینی است به تمام مسلمانانی است که امروزه قربانی تروریسم می‌شوند.

با وجود موضوع سنگین، «تیمبوکتو» گرفتار نهیلیسم محض نمی‌شود و در کنار خشونت، مقاومت، طنز و زندگی را هم می‌بیند.

۴۳. نور خاموش (Silent Light)

کارلوس ریگاداس در «نور خاموش» قصد روایت داستانی معناگرا را دارد، البته نه آن‌گونه که فکر می‌کنید. ابتدای فیلم با سکانس طلوع خورشید و طی‌شدن سیاهی شب همراه با صدای حشرات و پرندگان در محیطی روستایی آغاز می‌شود. او شما را به یک دنیای زیبا و عجیب دعوت می‌کند، پس جای تعجب ندارد که فیلم شروعی زیبا و روحانی داشته باشد. داستانی مینیمال در جامعه‌‌ای منونایت (گروهی از مسیحیان) مستقل در مکزیک اتفاق می‌افتد و داستان زندگی یک زن و شوهر روستایی را تعریف می‌کند. با درگیرشدن احساسات مرد با زنی دیگر، زندگی زناشویی این زن و مرد دچار چالش شده و درگیر مثلثی عشقی می‌شوند. در وهله‌ اول ممکن است موضوع فیلم خیلی ساده و پیش‌پاافتاده به نظر برسد، اما در واقع این فقط لایه‌ بیرونی فیلم است.

کارلوس ریگاداس داستانی بسیار ساده را با نماهای طولانی از طبیعت و سکوت شخصیت‌ها روایت می‌کند. طلوع و غروب خورشید در فیلم فقط پس‌زمینه نیستند؛ بخشی از تجربه معنوی اثرند. «نور خاموش» برای تماشاگر عجول انتخاب مناسبی نیست، اما اگر به سینمای مراقبه‌ای علاقه دارید ارزش امتحان‌کردن دارد.

۴۴. نشانی از گناه (A Touch of Sin)

«نشانی از گناه» اثر تحسین‌شده‌ جیا ژانکه، کارگردان چینی، فیلمی‌ لبریز از خشونت و اندوه است که در ۴ اپیزود و بر اساس وقایع خشونت‌آمیز واقعی ساخته شده است. بدیهی است که این فیلم ممکن است تصویری متفاوت از چین معاصر را به‌ نمایش بگذارد.

فیلم بر اساس وقایعی ساخته شده است که برای ۴ فرد درمانده رخ داده‌‌اند، افرادی که به‌دنبال اجرای عدالت‌اند؛ یک معدنچی ناراضی از وضعیت نابسامان روستای محل زندگی‌اش، یک کارگر که متوجه می‌شود که چه کارهایی که نمی‌توان با تفنگ انجام داد، یک کارگر جوان که جویای کار است اما در واقع زنان را به قتل می‌رساند و یک زن متصدی سونا که قربانی اذیت و آزار جنسی شده است. شخصیت‌های هر ۴ اپیزود مستقل‌اند و ارتباط کمی با هم دارند، اما همه اپیزودها صحنه‌های خشونت‌آمیزی دارند و درنهایت فیلمی را می‌سازند که تصویر متفاوتی از چین به بیننده ارائه می‌دهد.

جیا ژانکه وقایع واقعی و فضای چین معاصر را با عناصری از سینمای رزمی ترکیب می‌کند. خشونت در فیلم ناگهانی و آزاردهنده است، اما هدفش هیجان‌دادن نیست؛ نتیجه شرایطی است که شخصیت‌ها در آن گرفتار شده‌اند.

اگر به فیلم‌هایی علاقه دارید که جامعه را از طریق زندگی آدم‌های معمولی بررسی می‌کنند، «نشانی از گناه» انتخاب مهمی است.

۴۵. باکره ۴۰ساله (The 40-Year-Old Virgin)

هنگامی که «باکره ۴۰ساله» ساخته شد، کسی فکر نمی‌کرد که شخصیت اصلی این فیلم مرد باشد یا کارگردان آن، جاد اپتاو، این‌قدر زود به یکی از قدرترین کارگردانان کمدی تبدیل شود. هرچند به‌عنوان فیلم کمدی همه منتظر شوخی‌های فیلم بودند و کسی انتظار سکانس‌های جدی یا خشن فیلم را نداشت، همه‌ اینها در کنار ساده‌لوحی جذاب شخصیت اصلی فیلم، اندی (با بازی استیو کرل)، به جذابیت اثر افزوده‌اند.

اما نقطه قوت فیلم این است که در نهایت اندی را مسخره نمی‌کند. ارتباط او با تریش، زنی که یک کسب‌وکار اینترنتی دارد، به داستان فرصتی می‌دهد تا از شوخی‌های اولیه عبور کند و درباره صمیمیت و بزرگ‌شدن حرف بزند.

در واقع فیلم از کلیشه‌های مربوط به مردانی استفاده می‌کند که از نظر سنی از دوران بلوغ گذشته‌اند، اما هنوز با بخش‌هایی از بلوغ عاطفی درگیرند.

۴۶. وندی و لوسی (Wendy and Lucy)

«وندی و لوسیِ» کلی ریچارد درباره‌ زن جوانی به‌نام وندی است که به‌امید یافتن کار، تصمیم می‌گیرد همراه سگ خود لوسی و ماشینی که نیاز به تعمیر دارد و مقدار کمی پول به آلاسکا برود. ماشین او در مسیر به‌خاطر اتفاقاتی که می‌افتد متوقف می‌شود و سگش را گم می‌کند. «وندی و لوسی» داستان امید و ناامیدی در شرایط سخت است و به‌گفته‌‌ سازنده‌اش دوران رکود اقتصادی آمریکا و داستان «رکود بزرگ» ریموند کارور الهام‌بخش آن بوده است.

فیلم فقط حدود یک ساعت و نیم است و داستان ساده‌ای دارد، اما بازی میشل ویلیامز و جزئیات روزمره آن تأثیری ماندگار می‌گذارند.

۴۷. من آنجا نیستم (I’m Not There)

«من آنجا نیستم» درباره باب دیلن، یکی از برترین خوانندگان جهان است، اما یک زندگی‌نامه معمولی نیست. شش شخصیت مختلف بخش‌هایی از هویت و دوران‌های متفاوت زندگی و تصویر عمومی دیلن را نمایندگی می‌کنند و بازیگران متفاوتی آنها را بازی می‌کنند. مشهورترین بخش فیلم اجرای کیت بلانشت است که یکی از دوره‌های کاری دیلن را بازآفرینی می‌کند.

در ابتدای فیلم، گفته می‌شود «ارواح بیش از یک شخصیت دارند» و در واقع این ترفند کارگردان برای جلب‌توجه بیننده و درهم‌آمیختن ۶ هویتی است که در ادامه فیلم می‌بینیم و با توجه به شرایطی که دیلن در آن به سر می‌برد و ویژگی‌های دوران زندگی‌اش، هویت‌ها با او منطبق می‌شوند تا ما را یاد این شاعر و خواننده مشهور بیندازند.

۴۸. ساما (Zama)

در «ساما» با دن دیگو د ساما روبه‌رو می‌شویم که قاضی جانشین است و درخواست‌های او برای انتقالی دائما رد می‌شوند. او به دنبال سرپناهی برای در امان ماندن از هوای سرد است و سکونتگاهی در نزدیکی جنگل وحشی پیدا می‌کند. این باور قدیمی وجود دارد که جنگل وحشی محل زندگی جنگ‌جویان نقاب‌دار، غول‌هایی با چهره‌های نقاشی‌شده و دزدی وحشتناک به‌نام ویکوناست که می‌گویند مرده است. با‌این‌حال همه اینها شاید فقط عامل حواس‌پرتی مخاطب باشند. «ساما» ماجرای مردی را روایت می‌کند که با ناراحتی منتظر رهایی خود است.

«ساما» فیلمی عمدا غریب و کند است. اگر دنبال داستان سرراست باشید احتمالا خسته‌کننده خواهد بود؛ اما برای مخاطبان سینمای هنری یکی از آثار مهم آمریکای لاتین در قرن ۲۱ است.

۴۹. سوغات (The Souvenir)

جولی دانشجوی جوان فیلم‌سازی است که وارد رابطه‌ای با مردی بزرگ‌تر و پیچیده‌تر به نام آنتونی می‌شود. رابطه‌ای که در ابتدا جذاب و روشنفکرانه به نظر می‌رسد، به‌تدریج جنبه‌های مخرب خود را نشان می‌دهد. فیلم جوانا هاگ تا حد زیادی از تجربه‌های شخصی او الهام گرفته و به‌همین دلیل جزئیات رابطه بسیار طبیعی‌اند.

«سوغات» موفقیتی دیگر برای جوانا هاگ، کارگردان تحسین‌شده بریتانیایی، محسوب می‌شود. فیلم او درباره طبقات برخوردار جامعه است، اما نه به‌سبک «دانتون ابی». این فیلم ماجرای زندگی این طبقه جامعه را واقعی و با نمایش روزهای کسل‌کننده‌شان روایت می‌کند. همه‌چیز به همین روال پیش می‌رود تا اینکه آنتونی وارد صحنه می‌شود. او مردی جوان و روشن‌فکر است که در وزارت امور خارجه کار می‌کند. آنتونی در پرسیدن سؤالات بدبینانه و از سر تعجب درباره آثار جولی استعدادی موذیانه دارد و از ناامنی‌های روانی او سوءاستفاده می‌کند. شگردهای اغواگرانه آنتونی از جمله بردن جولی به موزه والاس برای تماشای تابلوی سوغات اثر ژان اونوره فراگونارد سرانجام نتیجه می‌دهند و طولی نمی‌کشد که این شخصیت شوم وارد خانه جولی می‌شود. او هر کاری می‌کند تا زندگی جولی را به هم بزند.

۵۰. عشق و دوستی (Love & Friendship)

«عشق و دوستی» اقتباسی از «لیدی سوزان»، یکی از آثار اولیه جین آستین است. لیدی سوزان بیوه‌ای باهوش، جذاب و بسیار حسابگر است که برای تأمین آینده خودش و دخترش وارد مجموعه‌ای از روابط و نقشه‌های اجتماعی می‌شود. کیت بکینسیل شخصیت را با ترکیبی از اعتمادبه‌نفس، طنز و بی‌رحمی بازی می‌کند.

ویت استیلمن احتمالا برای کارگردانی اثر جین آستین متولد شده است. البته او روش جدیدی برای نمایش‌پردازی اثر آستین پیدا کرده یا شاید بتوان گفت که آستینی جدید ظهور کرده است، آستینی که به نظر می‌رسد پیش از هر کسی هنرهای نمایشی قرن بیست‌ویکم را فرا گرفته و خود را در برابر آن واکسینه کرده است. این اثر استیلمن با جان‌بخشیدن به یکی از اولین رمان‌های جین آستین به‌نام «لیدی سوزان» آن را روی پرده نقره‌ای به نمایش می‌گذارد و آن را به اثری کاملا متفاوت با رمان دوران جوانی آستین تبدیل می‌کند.

پیشنهاد فیلم بر اساس حال و هوای شما

اگر هنوز نمی‌دانید فیلم چی ببینید، این انتخاب سریع می‌تواند کار را ساده‌تر کند.

اگر فیلم اکشن می‌خواهید

مکس دیوانه؛ جاده خشم اولین پیشنهاد ماست. بعد از آن «شوالیه تاریکی»، «حرامزاده‌های لعنتی» و اگر اکشن علمی‌تخیلی می‌خواهید «فرزندان انسان» گزینه‌های خوبی هستند.

اگر فیلم عاشقانه می‌خواهید

برای یک عاشقانه متفاوت «درخشش ابدی یک ذهن پاک» را ببینید. اگر فیلمی آرام‌تر می‌خواهید «در حال و هوای عشق» یا «زندگی‌های گذشته» و اگر به سینمای هنری علاقه دارید «پرتره بانویی در آتش» را انتخاب کنید.

اگر فیلم ترسناک یا معمایی می‌خواهید

«برو بیرون» بهترین نقطه شروع است. «زودیاک» برای علاقه‌مندان پرونده‌های جنایی، «سوختن» برای دوستداران معماهای مبهم و «آناتومی یک سقوط» برای کسانی که فیلم دادگاهی دوست دارند انتخاب‌های خوبی‌اند.

اگر یک فیلم سرگرم‌کننده اما باکیفیت می‌خواهید

«انگل»، «شوالیه تاریکی»، «شبکه اجتماعی»، «مکس دیوانه؛ جاده خشم» و «همه‌چیز همه‌جا به یکباره» جزو فیلم‌هایی هستند که برای لذت‌بردن از آنها لازم نیست طرفدار جدی سینمای هنری باشید.

اگر فیلم خانوادگی می‌خواهید

«شهر اشباح» و «پشت و رو» دو انتخاب اصلی این فهرست‌اند. هر دو انیمیشن‌هایی هستند که کودکان می‌توانند از داستانشان لذت ببرند و در عین حال حرف‌های زیادی برای بزرگسالان دارند.

اگر فیلم فکری و هنری می‌خواهید

«جاده مالهالند»، «یی یی»، «ساما»، «نور خاموش» و «منطقه مورد علاقه» فیلم‌هایی هستند که بیشتر از سرگرمی فوری، روی تجربه و تفسیر مخاطب حساب می‌کنند.

بهترین فیلم های جدیدتر این فهرست

اگر ترجیح می‌دهید فیلم‌های سال‌های اخیر را ببینید، از میان آثار دهه ۲۰۲۰ این پنج فیلم را زودتر انتخاب کنید:

اوپنهایمر برای یک درام تاریخی بزرگ و پرجزئیات؛ زندگی‌های گذشته برای یک عاشقانه آرام؛ آناتومی یک سقوط برای معمای دادگاهی؛ همه‌چیز همه‌جا به یکباره برای تجربه‌ای سریع و عجیب؛ و منطقه مورد علاقه برای سینمای تاریخی جدی و متفاوت.

سؤالات متداول درباره فیلم هایی که باید دید

اگر فقط یک فیلم بخواهیم ببینیم، کدام را پیشنهاد می‌کنید؟

برای پیشنهاد عمومی، «انگل» انتخاب بسیار خوبی است؛ چون هم سرگرم‌کننده و پرتعلیق است و هم لایه‌های اجتماعی و سینمایی عمیقی دارد. اگر انیمیشن دوست دارید «شهر اشباح» و اگر اکشن می‌خواهید «مکس دیوانه؛ جاده خشم» را انتخاب کنید.

بهترین فیلم عاشقانه این فهرست چیست؟

«درخشش ابدی یک ذهن پاک» برای کسانی که عاشقانه‌ای متفاوت می‌خواهند گزینه بسیار خوبی است. «در حال و هوای عشق» شاعرانه‌تر است و «زندگی‌های گذشته» نگاه مدرن‌تر و آرام‌تری به عشق دارد.

چه فیلم خوبی برای یک شب سرگرم‌کننده ببینیم؟

«انگل»، «شوالیه تاریکی»، «مکس دیوانه؛ جاده خشم» و «برو بیرون» همگی ریتم و داستانی دارند که بدون نیاز به آشنایی قبلی با سینمای هنری می‌توان از آنها لذت برد.

کدام فیلم‌ها برای شروع تماشای سینمای هنری مناسب‌اند؟

«انگل»، «جدایی نادر از سیمین»، «مهتاب» و «دزدان فروشگاه» نقطه شروع خوبی هستند. بعد از آنها می‌توانید سراغ آثار دشوارتری مثل «جاده مالهالند»، «یی یی»، «ساما» و «نور خاموش» بروید.

شما بگویید؛ پیشنهاد فیلم شما چیست؟

این فهرست نمی‌تواند همه فیلم‌های خوب قرن ۲۱ را در خود جا بدهد. بعضی‌ها دنبال فیلم های سینمایی الهام‌بخش و خانوادگی‌اند، بعضی‌ها اکشن و جنایی دوست دارند و بعضی دیگر سراغ درام‌های سنگین یا فیلم‌های عاشقانه می‌روند.

شما وقتی کسی از شما می‌پرسد «فیلم چی ببینم؟» چه فیلمی پیشنهاد می‌کنید؟ کدام‌یک از فیلم‌های این فهرست را دیده‌اید و چه فیلمی به‌نظر شما جایش در میان فیلم هایی که باید دید خالی است؟

مجموعه یادگیری زبان

اصول و روش‌هایی کاملا عملی برای یادگیری سریع و ماندگار هر زبان جدید

مشاهده مجموعه